میرزا حسین بانیارانی(فردوسی گوران)

میرزا حسین بانیارانی(فردوسی گوران)

شش دانگ شوار سه دانگی ویرد
وریزام نه خاو دیم هیچم نکرد
سلطان مرحمت جارانی نیه
گفت و لفت ناو یارانی نیه
لیل بی و هاو دم نه توی پردوه
بو ناز و خمزه تاتار کردوه
نه شانش بو شوق شوق زردوه
بو شیوه ی خزال صب نه هردوه
بو حلقه ی گیسوی زنگی ساروه
و او نیم نگای لنجه و لاروه
بو دسه زلفان عمبرینوه
بو ریزه رازان شکرینوه
چوین شیرین نه قصر شاه نشینوه
به وینه ی ورین فرهادینوه
تک دا و بالشت و خمینوه
بو دیده ی نمناک له اسرینوه
پری هاتنت دیده نه راه ت هن
سلطان تشریف بار واده ی نجات هن
تشریف بر و توی سرا پرده وه
فلک قاپی فخر پریت کردوه
عرض سر نیام نه ساتی نو دم
میرزام حیف هن لیل و بی هاو دم
شوم چاره جو هام درد و هام خم
منیشم هام راز سوزه خزال چم
تو وی بزم و رزم وی تفاقوه
وی شأن و شوکت وش مذاقوه
لیلت هامرازه بو هوسوه
هیچ ناتین له تنگ تلخی کسوه

میرزا حسین سهرابی لقب فردوسی گوران

ڕووژێ بمباران شیمایی حەڵەبجە تەوەست سەدام جنایەتکار بود، چمە تاقوەسان و وەگەرد کوچکێگا قسە کەم:

یاد شاعر گەوراێ نەتەوەکەمان لە دڵمان زنگ میند. کاک ئەسەد چراخی یەکتک لە شاعێرە نەتەوەییەکان ملەتەکەمانە. بەش فرەیەگ لە شێعرەکانی، نەتەوەیی و شۆڕشگێڕانەس. ئەوەێ کە کاک ئەسەد و شێعرەکانێ لە بەشێک لە شاعرەکانترەک جیاوە کەێد، نەترسیان و وەتن شێعرە نەتەەیی و شۆڕشگێڕانەکەینە. خوەمان وە شەریک خەم کەس و کار و بنەماڵەی بەڕێز ئەسەد چراخی زانیم و یادێ لە دڵمانە وە زنگ میند.

 ڕووژێ بمباران شیمایی حەڵەبجە تەوەست سەدام جنایەتکار بود، چمە تاقوەسان و وەگەرد کوچکێگا قسە کەم: 

هویشێ: کوچک تو سەختی یا من یا ئاسن
 گووش بکە قسەێ سەخت بەخت من
 ئەر تو وێنەێ من سەختی بکیشی 
هەر ساڵ وە ئەزاێ یاران بنیشی 
جەشن نەوروزت واوەیلا و شین بوو
 خوەشی وەهارت شینو گرین بوو
 ماڵت بودە جاێ "مروەت بلاون"
 قەزاوەت بکە! تو سەختی یا من؟ 
بێ یارو یاوەر گووشەێ شاران بی
 بێ گونا ئەسیر گوناکاران بی 
جەلد جەسوور بشکنێ باڵت
 زاڵم ئاگردەێ خەێمەێ خەێاڵت
 گرفتار دام ڕەنجو ماتەم بی 
بێبەش وە خوەشی هردک عاڵەم بی 
ئقباڵت چەفت بو جور چوو هەرجن
 قەزاوەت بکە! تو سەختی یا من؟
 وەلێد بگرن حەق ئازادی
 ئادابو ڕسووم، شیوەنو شادی 
وەخەێرو وەشەڕ کونترورت کەن 
چەفت تماشاکەی، کوور کوورت کەن 
وەهەر کوو بچی، بنشینە جەمت
 قسەێ حەق بکەی، بێەنە ناو دەمت 
ڕووژێ فریشتە، ڕووژێ بونە جن
 قەزاوەت بکە! تو سەختی یا من؟
 بەشەر وەدەرگاێ خاڵق یەکسانە
 زەمین سفرەێ حەق، بەشەر مێوانە 
یەکی خوەراکێ دم گاپیرە
 یەکی خاویار عەسەڵ و شیرە
 یەکی قاڕنشین سەرماێەدارە
 یەکی کوورنشین، بێکار شارە 
یەکی جوانە، بێ ماڵ و بێ ژن
 کوچک تو سەختی، یا من یا ئاسن؟
 هویشێ: وەلا برا تو، وەلا برا تو
 هەڵبەتە لەێرا کوچک تەیید کەێ من سەختتر لە ئەوم، یانێ کورد سەختترە نە من.

زنده یاد استاد اسد چراغی یکی از شاعران و محققان بلند‌آوازە کرمانشاه در گذشت ...

افزودن عنوان

زنده یاد استاد اسد چراغی یکی از شاعران و محققان بلند‌آوازە کرمانشاه و همچنین عضو " جمعیت احیای محیط کوهستان (پراو) بودە است.

پیکر ماموستا اسد چراغی، فردا از باغ فرودس کرمانشاه به سوی روستای "کانی شریف" تشیع خواهد شد.

اسد چراغی سال ١٣٠٩ در شهرستان سرپل‌ذهاب متولد و روز ٢٤ فروردین‌ماه و در سن ٨٤ سالگی درگذشت.


.اسد چراغی شاعر نام آشنای کُرد کرماشانی ساعت سه بعد از ظهر روز یکشنبه ۲۴ فروردین ماه در منزل شخصی اش در ۸۴ سالگی به ابدیت پیوست .
کاوه چراغی فرزند زنده یاد اسد چراغی در گفتگو با هفته نامه ی صدای آزادی با اعلام این خبر گفت : پدرم از مدتها پیش دچار کسالت بود  اما در نهایت به علت بیماری ریوی جان به جان آفرین تسلیم کرد .این شاعر کُرد کرماشانی سالها در حوزه ی ادبیات و فرهنگ کُردی فعالیت داشت و در بسیاری از جشنواره ها و همایش های فرهنگی و ادبی به عنوان پیشکسوتی با اعتبار حضور ماندگار داشت . از وی کتابی با عنوان:« ئالوده ! وه هار ئالوده نه که ی » در نکوهش اعتیاد به چاپ رسیده است . اما آثار بسیار چاپ نشده ای دارد که امیدواریم پس از مرگ ایشان چاپ و منتشر گردند 

وی در قالب های مختلف شعر کُردی طبع آزمایی کرده و برخی از اهالی موسیقی ترانه هایش را به کرات خوانده اند .از جمله ی ترانه های مادگار این شاعر «خوه یشکه خاسه گه ی لباس کوردی پووش است» که همه ی اهل فرهنگ در جغرافیای کُردی با آن آشنایند 

اشعارهای  بسیار جالب ماندگار  از اسد چراغی شاعر کرماشانی

کرماشانه گه م ئه ی خاک زیرین
هاوزار ئاوه گه ی به دره و خانه قین

جگهر گوشه گه ی ئیلام دیرین
نیشتمانه گه ی فه رهادو شیرین

یادگاره گه ی ماد و ساسانی
تو سان شاره یل گشت کوردستانی

کرمانج بی سوران،گوران یا که لهور
تو ئه رای ئیمه هه ر مینی و دور

ناوت سه ر ره سته ی تاریخی ئیمه س
و بی کرماشان کوردستان دی چه س

وه ختیگ ئیمه ی کورد رزگارمان بود
ئیلام،کرماشان داژدارمان بود

****************

بکیش  چووپی کیش، چووپی هاده‌سد

با به‌یوو نه‌‌وای ساز نه‌فه‌سد

دنیا ده‌ور ده‌وره، ئمرووژ ده‌ورده

یه‌ی رووژی گرن، چووپی وه‌ده‌سد

***********

بار گرانی هابان شانم

فه‌قر و فه‌ڵاکه‌ت برییه ئامانم

ئه‌ر په‌یدا بکه‌م ماڵ عزرائیل

رشوه‌ ده‌مه‌پی، بسینی گیانم

***********

بشکن سقانم، رووژگار بشکن

بشکن، بی‌مروه‌ت، سته‌مکار بشکن

بشکن ناو تــۊڵم که‌له‌ی سه‌ر بشکن

قه‌فه‌س سینه‌م تا که‌مه‌ر بشکن

بشکن قه‌ڵه‌مم، قه‌ڵمدان بشکن

غوروورم ئه‌ڕای لوقمه‌ی نان بشکن

مه‌گه‌ر شکاندن شانازی دیری؟!

فه‌ڵه‌ک هه‌رساتی سه‌دبازی دیری

برشن ساقی گیان جام مه‌ی برشن

ده‌ردم گرانه، په‌یاپه‌ی برشن

برشن ساقی گیان، سا حه‌ڵاڵم که

خیاڵ هاله سه‌ر، بی‌خیاڵم که

برشن ساقی گیان، کاسه‌گه‌د گڵ بوو

شه‌راود قرمز جوور خوین دڵ بوو

برشن ساقی گیان، مه‌سی و راسی

وه‌ مه‌سی دوینم خوداشناسی

برشن ساقی گیان وه‌ی مه‌ی حه‌رامه

من حه‌رام خوه‌رم، حه‌ڵاڵ خوه‌ر کامه؟!

***********

 ڕووژێ بمباران شیمایی حەڵەبجە تەوەست سەدام جنایەتکار بود، چمە تاقوەسان و وەگەرد کوچکێگا قسە کەم: 

هویشێ: کوچک تو سەختی یا من یا ئاسن

 گووش بکە قسەێ سەخت بەخت من

 ئەر تو وێنەێ من سەختی بکیشی 

هەر ساڵ وە ئەزاێ یاران بنیشی 

جەشن نەوروزت واوەیلا و شین بوو

 خوەشی وەهارت شینو گرین بوو

 ماڵت بودە جاێ "مروەت بلاون"

 قەزاوەت بکە! تو سەختی یا من؟ 

بێ یارو یاوەر گووشەێ شاران بی

 بێ گونا ئەسیر گوناکاران بی 

جەلد جەسوور بشکنێ باڵت

 زاڵم ئاگردەێ خەێمەێ خەێاڵت

 گرفتار دام ڕەنجو ماتەم بی 

بێبەش وە خوەشی هردک عاڵەم بی 

ئقباڵت چەفت بو جور چوو هەرجن

 قەزاوەت بکە! تو سەختی یا من؟

 وەلێد بگرن حەق ئازادی

 ئادابو ڕسووم، شیوەنو شادی 

وەخەێرو وەشەڕ کونترورت کەن 

چەفت تماشاکەی، کوور کوورت کەن 

وەهەر کوو بچی، بنشینە جەمت

 قسەێ حەق بکەی، بێەنە ناو دەمت 

ڕووژێ فریشتە، ڕووژێ بونە جن

 قەزاوەت بکە! تو سەختی یا من؟

 بەشەر وەدەرگاێ خاڵق یەکسانە

 زەمین سفرەێ حەق، بەشەر مێوانە 

یەکی خوەراکێ دم گاپیرە

 یەکی خاویار عەسەڵ و شیرە

 یەکی قاڕنشین سەرماێەدارە

 یەکی کوورنشین، بێکار شارە 

یەکی جوانە، بێ ماڵ و بێ ژن

 کوچک تو سەختی، یا من یا ئاسن؟

 هویشێ: وەلا برا تو، وەلا برا تو

 هەڵبەتە لەێرا کوچک تەیید کەێ من سەختتر لە ئەوم، یانێ کورد سەختترە نە من.

***********

ئه‌گه‌ر هه‌زار ساڵ سه‌رگه‌ردانم که‌ی

سه‌رگه‌ردان به‌ڕ بیاوانم که‌ی

وه‌ کرده‌ی خوه‌م په‌شیمانم که‌ی

ڕوژ له‌ شوون ڕوژ په‌ریشانم که‌ی

دڵم بشکنی دڵ گرانم که‌ی

بێ ماوا و مه‌نزڵ بی مه‌کانم که‌ی

زڵم له‌ لیم بکه‌ی مختاج نانم که‌ی

جوور زه‌ویله‌رزه‌ ژیربانم که‌ی

شکنجه‌م بکه‌ی تیروارانم که‌ی

مه‌حاڵه‌ دڵسه‌رد وه‌ کوردستانم که‌ی

ئەسەد چراغی*

***********

ئه‌سه‌د چراغی - لباس کوردی

خوه‌یشگه خاسه‌گه‌ی، لباس کوردی پووش

ره‌سم و رسووم خوه‌د، نه‌که‌ی فه‌رامووش

فه‌رامووش نه‌که‌ی تۆ کورده‌واری

ئه‌سیل و نه‌جیب، سه‌خاوه داری

لباس کوردی فرمی شیرینه

له‌وینه‌ی نیه وه‌ی سه‌رزه‌مینه

فه‌رهه‌نگ کوردی له‌که‌دار نه‌که‌ی

ته‌قلید وه فه‌رهه‌نگ ئستعمار نه‌که‌ی

هه‌ڵپه‌رکه‌د بیله، گه‌ڕیان گه‌ڕیان بوو

مه‌ردم وه سه‌یران، باڵاد حه‌یران بوو

با ئارایشد هه‌ر ئیرانی بوو

بوو عه‌تر میخه‌ک، گۆڵ‌ئه‌فشانی بوو

له‌چک شل بکه، له‌ روی شلی شاڵ

تا بووده په‌رچین، نه‌مای خه‌ت و خاڵ

چوون دۆڕ پنهان به‌ وه به‌تن سه‌ده‌ف

غه‌رقید وه ده‌ریای عزه‌ت و شه‌ره‌ف

گۆڵ خۆنچه‌ی گۆڵان، چ پاک سرشته

گۆڵ بی پووشش، په‌ژمۆرده‌و زشته

***********

"خوه‌یشگه خاسه‌گه‌م"

خوه‌یشگه خاسه‌گه‌م، کورده‌واره‌گه‌م

ئه‌سیل و نه‌جیب، وه‌فا داره‌گه‌م

کورد کورده‌وار، کوردزوانه‌گه‌م

شیرین ئه‌رمه‌ن، نیشتمانه‌گه‌م

خاوه‌ن سه‌خاوه، تاج زه‌ر وه‌سه‌ر

دایه‌ی ته‌وانای کاوه‌ی ئاسنگه‌ر

نشانه‌ی حۆرمه‌ت، شه‌ره‌ف و شعوور

دایه‌ی خۆره‌مدین، شیر لا وه‌زوور

ئاره‌ش وه‌دامان تۆ شیره‌ش وه‌رده‌ن

تیرش وه جه‌بال زاخوی تۆ یه‌رده‌ن

نژاد کوردی، تۆ کورده‌ژنی

هه‌م دایه‌ی کاوه‌ی هه‌م دایه‌ی منی

خوه‌یشگه خاسه‌گه‌م، له‌کی یا لۆری؟

سنجاوی، گووران، جافی، که‌لهۆری؟

خوه‌یشگه‌ تۆ دایه‌ی نیشتمانمی

شیره ژنه‌گه‌ی کوردستانمی

خاس خوه‌د بناسه، وه‌ کام نژادی

وه‌ناو جه‌هان سه‌ربه‌رز و شادی

با ئارایش زوڵفد، شانه بوو

نه ره‌نگ و ره‌وغه‌ن، ده‌س بیگانه بوو

با ئارایشد کورده‌واری بوو

وه‌ دانه‌ی دانش، دۆڕ دیار بوو

ئارایش ساده‌ کالای کوردی پووش

که‌ماڵ و جه‌ماڵ، عه‌قل و فکر و هووش

ته‌ڵای بی‌خه‌وشه، هژده عه‌یار بوو

نه‌ مۆحتاج ره‌نگ، نه وه نگار بوو

مسواروو مه‌فره‌ق مۆحتاج ره‌نگه

بازاری وه‌لای مۆشته‌ری له‌نگه

خۆ تۆ ره‌زیده‌ی جه‌وهه‌ره‌ی کاری

ره‌زیده‌ی ره‌ژه‌ن په‌روه‌ردگاری ‌

جه‌ماڵ پاکد ده‌سکاری نه‌که‌ی

ئاخر تۆ کوردی، جووش زاری نه‌که‌ی

***********

ئه‌و‌ه‌ڵ ئێرانی دۆوم کوردوکم"

ئه‌و‌ه‌ڵ ئێرانی دۆوم کوردوکم

قه‌وم ته‌وانای هه‌زار بلووکم

من شاعر کورد، کوردی زوانم

رووڵه‌ی ره‌ئووف خاک ئیرانم

ئاریائی نژاد، مه‌رزه نشینم

مه‌رزه‌بان خاک ئیران زه‌مینم

‌‌سه‌رتاسه‌ر ئیران نیشتمانمه

زات بی‌زه‌واڵ حه‌ق میهمانمه

وه‌ته‌ن په‌ره‌ستیگ خاوه‌ن یه‌قینم

نژاد کاوه‌ی ئیران زه‌مینم

ماد کورده‌وار نژاد پاکم

پووک بی ئامان سه‌رف زۆحاکم

تاریخ شاهده، سه‌رفه‌رازییم

خه‌ده‌نگ خویری تورک و تازییم

سازش ناپه‌زیر ده‌ست ئستعمارم

دۆشمن شکه‌نم مه‌رد په‌یکارم

نه‌ته‌وه‌ی ئاره‌ش خاوه‌ن که‌مانم

ئه‌ڕای وه‌ته‌نم فره گمانم

هه‌ر سفره‌ی ره‌نگین من میز‌بانم

جفتیار، باخه‌وان، ئیڵم، شوانم

ژیانم مه‌دیون ده‌ستره‌نج خوه‌مه

دی وابه‌سته نیم خاترم جه‌مه

نموونه‌ی فه‌توای شاه مه‌ردانم

جوور شیرداڵگ حه‌ڵاڵه نانم

کورد کشاوه‌رز خوه‌د بویچگ مه‌زان

گۆڵ گه‌نمد ئارمه له جه‌هان

یا خۆدا وه‌ته‌نم دایمه ئازاد بوو

له‌ ناو جه‌هان سه‌ربه‌رز و شاد بوو

کردهای یارسان و انتخابات در نظام جمهوری اسلامی

---

در گفتگو با اردلان بهروزی
مصاحبه: کوردستان

کردهای یارسان یا پیروان آیین یاری که از قدیمی‎ترین ادیان و مذاهب ریشه‎دار در کردستان می‎باشد، همواره و به‎ویژه پس از روی کار آمدن نظام جمهوری اسلامی با تضییقات و مشکلات مضاعفی مواجه بوده‎اند.
در آستانه‎ی انتخابات فرمایشی ریاست‎جمهوری رژیم، روزنامه‎ی کوردستان گفتگویی با اردلان بهروزی، از کردهای یارسان عضو حزب دمکرات کردستان ایران و ساکن آمریکا انجام داده که توجه خوانندگان گرامی را به متن کامل این گفتگو جلب می‎کنیم:

کوردستان: وضعیت کلی کردهای یارسان تحت حاکمیت جمهوری اسلامی را چگونه ارزیابی می‎کنید؟

ا.بهروزی: کردهای یارسان در طول ۳۴ سال سپری شده در زیر لوای حاکمیت استبداد مذهبی جمهوری اسلامی ایران، به‎گونه‌ای شفاف و عملی وضعیت زندگی خود را از تمامی جوانب تجربه و ارزیابی کرده‎اند که شوربختانه غیر از کشتار، اعدام، بمباران، زندان، تحقیر و ممانعت‎های دینی و تخریب بنیاد اقتصادی آنها که مبتنی بر دامپروری و کشاورزی بوده است، ثمره‌ای که حداقل درخور انسانیت باشد،‌ به آنها تعلق نگرفته است. و در راستای همین مسیرهای معماری شده، این اقلیت دینی عضو ملت کرد را هیچگاه از زیر ذره‎بین‌های امنیتی- سیاسی‌ خود به‎دور نگه نداشته است و مدام در حال تفرقه و مهره‎سازی برای پیشبرد مصلحت و حفظ منافع خود بوده است که خوشبختانه به همت ارتقای آگاهی سیاسی- اجتماعی این مردم و همچنان تکیه کردن و گوش فرا دادن به آن تکیه‎گاه دالاهونشین، نه‌ تنها سیاست‌های پلید نظام ضّدبشری آخوندی در این زمینه به جایی نرسیده است، بلکه امروز بیش از هر زمانی دیگر با هم متحد و مصمم هستند،اگر چه نباید فراموش کرد که در طول مدت این ۳۴ سال بسیاری از پیروان آیین یارسان قادر بودند به جایگاه و پست و مقام‌های شایسته‌ای دسترسی پیدا کنند، اما بنابر شریعت مذهبی آخوندی نه‌ تنها حق ندارند در چنان ظرف محصوری خود را بیابند، بلکه به کلیت جامعه‎ی کرد یارسانی چنان حقی هم داده نشده است که حداقل مراسم آیینی، فرهنگی و موسیقی خود را آزادانه به اجرا گذارند و رژیم هر از گاهی‌ به شیوه‌های مهندسی‎شده فشار خود را بر آنها تحمیل می‌‌کند.

کوردستان: دیدگاه مردم یارسان درخصوص انتخابات در جمهوری
اسلامی، به‎ویژه انتخابات ریاست ‎جمهوری چیست؟

ا.بهروزی: در طی‌ سالیان گذشته مردم کرد یارسان با انواع انتخابات فرمایشی همچون مجلس، ریاست‎جمهوری و... در ایران روبرو بوده‎اند و به عنوان ‌یک اقلیت دینی مشخص برای خود! و از دید رژیم نیز به‎عنوان عده‌‌ای کافر و شیطان‎پرست! همواره و به‎ویژه در انتخابات مجلس رژیم در منطقه‎ی کرماشان نقش محوری خاص خود را داشته‎اند. پیروان آیین یارسان از لحاظ کثرت جمعیت بدون هیچ شک و تردیدی دومین جمعیت بعد از پیروان دین اسلام را در سرزمین فلات ایران به خود اختصاص داده‎اند، ولی‌ در طول دورانی که آب و تاب انتخاباتی به هر عناوینی که به روی صحنه آمده است، با تهدید و ارعاب و حتی وعده‎های بدون عمل به کردهای یارسان با دخالت خود کماکان معادله‎ی انتخابات را در صندوق‌های رأی بر هم زده است! و در نتیجه‎ی این تلاش‌ها افرادی به جایگاه بالا و مقام دست یافته‎اند که برای درخواست و مطالبات کرد‌های یارسانی همچون چوب خشک و بی‎‎ثمری قلمداد شده‎اند! اکنون با یادآوری و در جریان بودن این همه ترفند، رسوایی و حق‎کشی‎ها‎ی ناروا در حقّ کلیت مردمان ایران، چه معجزه‌ای در راه است که با شرکت کردن کرد‌های یارسان در انتصابات! یازدهمین دوره‎ی ریاست جمهوری نصیب آنان گردد!؟ بنابراین مردم کرد یارسان هم نمی‎توانند تافته‌ای جدا بافته از سایر کردها باشند و یقیناّ اگر بر آنها تحمیل نشود، بدون منطق و دلیل وارد این خیمه‎شب‎بازی تکراری نخواهند شد!

کوردستان: بهترین و مناسب‎ترین موضع در رابطه با این انتخابات را چه می‎دانید؟

ا. بهروزی:رژیمی‌ که با گذشت هشت دوره از انتخابات مجلس و همچنین د‌ه‌‌ دوره‎ی ریاست جمهوری، تاکنون درب دمکراسی آن‌ بر روی پاشنه‎ی انتصابات ولایت فقیه می‌‌چرخد، چگونه می‌‌توان از آن‌ انتظار داشت که در این شرایط سرنوشت‎ساز و ریزش درونی و تخلیه‎ی اعتبار و اعتماد بیرونی، ‌یک‎شبه وارد ‌یک انتخابات آزاد، سالم و عادلانه شود؟ دلایل نشان می‌‌دهد که این انتخابات ظاهری با دوره‎‌های گذشته بسیار تفاوت دارد، چون خانه‎ی اشباح قدرت رهبری! این‎بار قصد دارد بستری را بسازد که تنها ‌یک رنگ را از خود بروز دهد و آن‌هم در جهت رنگین کردن خانه‎ی تیمی خامنه‎ای! بنابراین رژیم وامانده‎ی ولایت فقیه به لحاظ رنگین کردن جو به اصطلاح انتخابات، به هر حیله و ترفندی دست می‌‌زند تا شاید بتواند اعتباری برای آن‌ کسب کند، اگر چه هر شخص خاصی‌ که از میان صندوق‌ها بیرون آید، نه‌ تنها در راستای خواست مردمان ایران گامی بر نخواهد داشت، بلکه تنها در جهت تحکیم و حفظ حکومت ولایت فقیه گام بر خواهد داشت، پس به نظر می‌‌آید که بهترین راهکار برای این شرایط حساس و پیش‎آمده، تحریم فعال این نمایش انتخاباتی است که به گونه‌ای می‌‌تواند از ‌یک خیمه‎شب‎بازی عظیم و نمایشی ممانعت به عمل آورد.

نگذارید یارسان و مردم یارسان گمشده باقی بمانند...... به قلم آقای سیدسهیل ابراهیمی

سیدسهیل ابراهیمی
5 April at 14:38
نگذارید یارسان و مردم یارسان گمشده باقی بمانند ... سالیان متمادی است که مردمی با عقاید یارسانی زندگی می کنند بسیار از یکدیگر پراکنده نبوده اند. بیشتر شاید درکشور یا در یک منطقه محدود زندگی کرده اند. البته در حال حاضر به دلایل مختلف در سراسر جهان پراکنده شده اند بسیار علت دارد. هر یک دلیلی برای اینکه از سرزمین اصلی خود خارج شده و در جهت زندگی بهتر!! غربت راترجیح می دهد. وقتی از انها سوال می شود چرا رفته اید فقر، فشار سیاسی، به رسمیت نشناختن و توهین به عقایدمان دلایل اصلی می باشد. اگر به دنبال جزئیات ان برویم چندین کتاب بزرگ در این رابطه باید نوشته شود.
باری یارسان را نمی شناسند به هر کجا می روی فقط یا خود مردم یارسان فقط نام ان را می شناسند و انهایکه در نزدیک انان زندگی کرده اند نیز می دانند که این مردم اهل حق نام دارند شاید علی الهی یا قلخانی یا گوران یا شاید شیطان پرست یا کافر. در غیر این صورت ما رانمی شناسند اگر پرسیده شود که ایدئو لوژی شماچیست بسیار روشن است که اکثر مردم یارسان با خود اشنا نیستند یا یکسری داستانهای افسانه ای برای شخص ابراز می کنند یا می گویند ما نمی دانیم. متاسفانه از نظر سیاسی و حقوقی نبز ضعیف عمل می کنند نمی توانند حقوقی برای خود تعریف کنند. اگاهی بسیار ضعیفی نسبت به این مورد دارند که شاید مشکل عمده در این جا باشد. چون هنوز یک نوع جریان روشنفکری یک نوع حس اینکه در صورتیکه ما قوانین و مقررات شما را به رسمیت می شناسیم در صورتیکه شما نیز قوانین و مقررات ما را به رسمیت بشناسید.
متاسفانه مردم یارسان در کشور های توتالیتر و یا دیکتاتوری زندگی کرده یا می کنند در سرزمینهای با مردمانی با عقاید افراطی و ارتجاعی که زور و فشار را بهترین امپول دموکراسی می دانند. سالیان است که این امپول در مردم یارسان تزریق شده است و مردم گمان می کنند که چه خوب و چه زیبا که حداقل اجازه زندگی کردن را به ما داده اند اگر همه ما را می کشتند چکار کنیم. می گویند اشکال ندارد قدرت ما کم است یا اینکه دست نگه دارید، اعتقادات ما مبارزه را منع کرده است، ما سر مگو هستیم همیشه باید در پنهانی و در گوشه نشینی زندگی کنیم. هر قانونی و مقرراتی برای ما تصویب کردند هیچ مشکلی ندارد. هیچ مشکل نیست ما راه خود را می رویم !!!ولی دیگر حتی ساده دلوحان نیز می دانند که این راه دارد به بن بست می رسد .
در حکومت توتالیتر جمهوری اسلامی که بیشترین مردمان اهل حق در ان زندگی می کنند فرد اهل حق چندین شخصیت دارد که یقینا راه خود را نمی دانند. اگر بخواهد ادامه تحصیل دهد یا کار کند باید شیعه باشد، اگر در بین مردم ابراز عقیده کند کلمه هیچ یا زرتشتی یا کمونیست یا بهترین کلمه من هیچی نمی دانم، است.
خوشبختانه بزرگان اهل حق که در حال حاضر نقش افتابگردان به خود گرفته اند در حال حاضرافتاب ولایت فقیه انها را مجذوب خود کرده است. ان یکی بزرگ خاندان می گوید ما باید شریعت را پشت سر بگذاریم بعد به حقیقت برسیم. حال معلوم نیست که ولایت فقیه چند سال دیگر هست که انها نیز این راه شریعت را در پیش بگیرند. ممکن است دفعه بعد ولایت کمونیسم شود. این بار باید راه کمونیسم را بروند تا بعد به حقیقت برسند. ان یکی می گوید شما بگویید ما شیعه هستیم در عوض میتوانید ادامه تحصیل دهید، کار کنید. این را در نظر داشته باشید زندگی همین است. این دولت یک روز نابود می شود دفعه بعد نوبت ماست. ان یکی می گوید نماز چیز بدی نیست نماز سرشار از قدردانی از خدا و پیامبر است انهم نماز به سبک شیعه !!! جالب اینک خدای انها و پیامبر انها اینان را از لحاظ اعتقادشان کافر می دانند و باید سریع السیر اینان کشته شوند .
مردمان یارسان انهایی که سن و سالی از انها گذشته می گویند چکار می توان کرد که زور است، می گویند ان شور و هیجان نیست. جوانان نیز اگر بخواهند کار کنند راه را نمی شناسند می گویند دیگر نمی خواهیم به این صورت ذلت بار زندگی کنیم. می گویند نمی خواهیم قوانین ارتجاعی برای ما تعین تکلیف کند. قوانین قرون وسطایی برای انهایکه که اعتقادات قرون وسطایی دارند صحیح است.
باری چکار باید کرد!
چرا هنوز یک حزب متوسط در بین این جامعه چند میلیونی تشکیل نشده است؟ چرا یک نشریه، ماهنامه یا روزنامه ای که فقط مختص به‌ مردم یارسان باشد وجود ندارد؟ چرادر حال حاضر که عصر ارتباطات هست یک کانال ماهواره ای که مربوط به وضعیت مردم یارسان باشد وجود ندارد؟ بهائیان که 150 هزار جمعیت در سراسر جهان دارند هر جا بحث می شود صحبت از مظلومیت و نادیده گرفتن حقوق انها می شود. این چند میلیون یارسانی که اکثرا سالیان زیادی است زیر خط فقر زیستن را لمس می کنند هنوز یک ایستگاه رادیویی ندارند.
بصورت قاطع راه دفاع از حق و حقوق یارسانیان را در پیش گیرید و تا موفقیت کامل دست برندارید.

حکومت جمهوری اسلامی یک الیگارشی دینی—فرقه ای است

 

     حکومت جمهوری اسلامی یک الیگارشی دینی—فرقه ای است

که در آن مفهوم شهروندی تابعی متغیر با باورهای دینی فرقه ای هر شخص است. شخص باورمند به ولایت فقیه از حقوق شهروندی و حضور مدنی بیشتری به نسبت شخص معتقد به شیعۀ دوازده امامی برخوردار است ولی نه به اندازۀ باورمند به “ولایت مطلقۀ فقیه.” گرچۀ همه ساکنان کشور “تابعیت” کشور را به گونه ای دارا هستند ولی حقوق شهروندی (و برخورداری آنان از حقوق بشر) با باورهای دینی و مذهبی شخص تغییر می کند. هرچند اشخاص باورمند به شیعه اثنی عشری، مسلمان سنی مذهب، جامعه های غیر مسلمان “رسمی”، و جوامع غیر رسمی مانند یارسان (اهل حق)، صابئین و بهائیان همه تابعیت ایران را دارا هستند ولی حقوق شهروندی آنها به همین ترتیب چیده شده در بالا به تدریج کمرنگتر و محرومیتهای آنان برجسته تر می شود. در هنجارهای حقوق مدنی شهروند شخصی است که در قلمرو دولت متبوع خود از حقوق سیاسی و برابری در حقوق مدنی برخوردار باشد.

مطابق اصل سیزدهم قانون اساسی ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی تنها اقلیتهای دینی شناخته می شوند که در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند. اصل دوازدهم قانون اساسی شیعۀ اثنی عشری جعفریه را دین رسمی کشور معرفی کرده بود و از باورمندان به مذاهب اهل سنت و جماعت مانند حنفی و شافعی و مانند آنها را به عنوان ایرانیانی که در اجرای مناسک دینی ازاد هستند و می توانند با قوانین فقهی خود به سر کنند، نام می برد.

اصل دوازدهم

«دین رسمی ایران، اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری است و این اصل الی الابد غیرقابل تغییر است و مذاهب دیگر اسلامی اعم از حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و زیدی دارای احترام کامل می باشند و پیروان این مذاهب در انجام مراسم مذهبی، طبق فقه خودشان ازادند و در تعلیم و تربیت دینی و احوال شخصیه (ازدواج، طلاق، ارث و وصیت) و دعاوی مربوط به آن در دادگاهها رسمیت دارند و در هر منطقه ای که پیروان هریک از این مذاهب اکثریت داشته باشند، مقررات محلی در حدود اختیارات شوراها بر طبق آن مذاهب خواهد بود، با حفظ حقوق پیروان سایر مذاهب.»

آشکار است که دین رسمی ایران شیعۀ جعفری اثنی عشری است و ادیان و مذاهب دیگر تماما ً غیر رسمی هستند. این اصل در عبارت آغازین تمام عقائد و باورها و دینها و مذاهب غیر از شیعه اثنی عشری را غیررسمی و ناموجه قلمداد می کند و از باورمندان به تمامی ادیان و مذاهب دیگر شهروند درجه دوم و سوم می سازد و تمام حقوق آنان را از ابتدا سلب می کند. سپس خُرد خُرد به دادن چند آزادی کم رنگ و محصور می پردازد. آزادی محصور فرقه های مسلمان غیر شیعه جعفری نیز مانند “اقلیتهای رسمی” در این اصل در احوال شخصیه و انجام مراسم مذهبی است و نه حقوق شهروندی و حضور مدنی. دولت نیز بنابر قانون اساسی هیچ تعهد و وظیفه ای در برابر آنان ندارد و هیچ تکلیفی متوجه حاکمیت نیست.

اصل سیزدهم

«ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی تنها اقلیتهای دینی شناخته می شوند که در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آئین خود عمل می کنند.»

باز هم زبان قانونی قانون اساسی حاکمیت و نظام را موظف به هیچ موردی نمی کند و ازادی این اقلیتها در حد همان مراسم دینی و احوال شخصیه و تعلیمات دینی است.

این چنین است که اصول دوازدهم و سیزدهم قانون اساسی ایران یک آپارتاید دینی و مذهبی بر ایران تحمیل می کند. اهل جماعت و سنت و اقلیتهای “رسمی” هیچ حقّ مثبت مدنی ندارند. یعنی هیچ حقّ ویژه ای در قانون اساسی برای آنان مندرج نیست و بنابراین از حق شهروندی کمرنگتری برخوردار هستند. آزادی اینان در همان محدودۀ اجرای مناسک دینی است. بنابر تعریف این یک نظام تبعیض حقوقی است. در مورد شهروندان یارسان (اهل حق)،بهائی، صابئین، پیروان آئین هندو یا بودایی حق اجرای مناسک دینی، تعلیمات دینی در حوزۀ شخصی نیز داده نشده است و بنابر تعریف قانونی در احوال شخصیه و تعلیمات دینی نیز تابع دستورهای دلبخواه حاکمیت هستند.

اصل چهاردهم قانون اساسی که در واپسین روزهای مجلس خبرگان نوشته شد و شاید نمودار تلاش گروهی از نویسندگان در تعیین تکلیف برای دیگر جامعه های دینی ایران از جمله بهائیان است از قرار زیر است:

اصل چهاردهم

«به حکم آیة شریفۀ “لاینهیکم الله عن الذین لم یقاتلواکم فی الدین و لم یخرجکم من دیارکم ان تبروهم و تقسطوا الیهم ان ّ الله یحب المقسطین” دولت جمهوری اسلامی و مسلمانان موظفند نسبت به افراد غیرمسلمان با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی عمل نمایند و حقوق انسانی آنان را رعایت کنند. این اصل در حق کسانی اعتبار دارد که بر ضد ّ اسلام و جمهوری اسلامی ایران توطئه و اقدام نکنند.»

(معنی آیة: خدا شما را از نیکی کردن و عدالت ورزیدن با آنان که در دین با شما نجنگیده اند و از سرزمینتان بیرون نرانده اند، باز نمیدارد. خدا کسانی را که به عدالت رفتار می کنند دوست دارد.)

این اصل دولت و حاکمیت را و تمام مسلمانان را (به طور کلّی) در برابر افراد غیر مسلمان موظف و تکلیف دار می کند. ولی این تکلیف به صورت حقوق مثبت بیان نشده است. برای نمونه “اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی” شامل کدام حقوق است؟ آیا حق داشتن رسانه و روزنامه و چاپ کتاب را شامل می شود؟ آیا حق تاسیس مدرسه و ارائه تعلیم و تربیت دلخواه به نسل جوان خود را شامل می شود؟ آیا تصمین کنندۀ حق تحصیل جوانان اقلیتهای مذهبی است؟ آیا حق استخدام دولتی صابئین و یارسانیان را ضمانت می کند؟

اصل چهاردهم قانون اساسی شامل یک تحریف تفسیری متن قرآن نیز هست که در زیر به آن خواهم پرداخت. این اصل با استناد به آیة 8 از سورة ممتحنه در مورد روابط مسلمانان با جامعه های غیر مسلمان در صدر اسلام یک رنگ و لعاب سطحی حقوق انسانی بر نظام آپارتاید و تبعیض دینی می زند ولی از نظر عملی توجیهی برای نظام آپارتاید دینی و قوانین تبعیضی آن است. متن اصل چهاردهم و آیة نقل شده در آن شاید ناظر بر این باشد که در ضمیر نویسندگان قانون اساسی نیازی به رعایت هنجارهای حقوق بشر و تعهد اجرایی به میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی نبوده و از این رو “حقوق انسانی” جایگزین “حقوق بشر” شده است. متن اصل چهارهم هیچ حق مشخصی را به اقلیت یارسان و دیگر جامعه های دینی عطا نمی کند و هیچ حقّی به صورت مثبت مطرح نشده است و حاکمیت در مورد اجرای هیچ یک از موارد حقوق بشر ضمانت اجرایی متعهد نمی شود و با یک اشارۀ کلّی و گذرا و کمرنگ از حقوق شهروندی اقلیتهای غیر رسمی و تمامی دگراندیشان دینی می گذرد.

متن تاریخی آیة مورد نظر اصل چهاردهم ناظر بر قرائتی عدل جویانه در صدر اسلام است و مسلمانان دعوت شده اند که در برابر کسانی که در کشتار و مقاتله علیه مسلمین شرکت نکرده اند نیکی کنند و عدالت ورزند. اصل چهاردهم با اندکی ترجمه و تلخیص و تفسیر مقاتله و کشتار را تبدیل به “اقدام و توطئه” علیه جمهوری اسلامی تبدیل می کند. البته منظور آیة در چارچوب تاریخی استثناء نمودن کسانی است که علیه مسلمانان مقاتله نکرده اند و آنها را از دیارشان بیرون نکرده اند. متن تحریف شده به سیاق معنوی این آیة قرآن حال نوعی نوشته شده که مطالبات شهروندی و مدنی و حقوق بشری شهروندان از دولت متبوع را نیز هم سطح مقاتله و کشتار مسلمانان تعریف می کند.    این مسالۀ توطئه و اقدام علیه جمهوری اسلامی دست حاکمیت را در بسط و گسترش تبعیض دینی باز می گذارد. برای نمونه اگر یک جوان محروم از تحصیل اقلیت یارسانی با یک رسانه خارجی در مورد محرومیت از تحصیل و تبعیض دینی صحبت کند این اقدام حقوق بشری و مطالبۀ شهروندی در چشم وزارت اطلاعات و مراجع قانونی جمهوری اسلامی به نوعی دلبخواه قابل تعبیر است و هرگونه نقض حقوق بشر علیه او را توجیه می کند. به مراتب دیده شده که مطالبات حقّه شهروندی و مطالبات حداقلی حقوق بشری و حتی فرستادن یک پیام اس.ام.اس نیز در پی آمد انتخابات اخیر ریاست جمهوری با اتهامات سنگینی مانند اقدام علیه امنیت ملی واقدام علیه نظام مواجه شده است.

کوتاه سخن اینکه منشاء قانونی تبعیض و آپارتاید دینی در ایران به اصول دوازده تا چهارده قانون اساسی بر می گردد.     سرچشمۀ این قوانین تبعیض آمیز در انحصارطلبی دینی و فرقه ای روحانیت حاکم شیعه است. حاکمیت جمهوری اسلامی ایران در پیشگاه جهانیان مسوولیت اجرای کامل و تمام موارد حقوق بشر را دارد، بخصوص ماده 18 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که دولت ایران در برابر آنها ضمانت اجرایی و مسوولیت قضایی دارد.

نویسنده :علیمراد یوسفی

در کشور المان 

تاریخ 8/04/2014

طلاعیه
اول و آخر یار
 ملت شریف ایران و یاران گرامی
 همانگونه که پیش بینی می شد و و بارها هشدار داده شد که در صورت عدم مدیریت اصولی و حل اساسی مسائل و مشکلات ناشی از اعمال تبعیض های همه جانبه علیه مردم یارسان،این مشکلات با شیبی تند و غیر قابل کنترل به بحرانی عمیق تبدیل می شود و عواقب آن غیر قابل پیش بینی است.
 متاسفانه حوالی ساعت 21 مورخ 1393/1/17 یکی ار فرزندان یارسان از ایل قلخانی به نام "حکمت صفری" فرزند ابراهیم که در پادگان سپاه پاسداران شهرستان بیجار مشغول خدمت سربازی بود،در اعتراض به فشارها و اهانتهای آیینی به وسیله اسلحه سازمانی به زندگی خود پایان داد. این در حالی بود که هفته قبل همین تصمیم را به اطلاع خانواده و نزدیکان خود رسانده بود و طی یادداشتی انگیزه اش را از این تصمیم اعتراض به تبعیضها و اهانت های جاری نسبت به مردم یارسان و اعمال فشار بر خود به علت پایبندی به آیین یاری اعلام کرده بود.گرچه متاسفانه کسی نتوانسته بود او را از تصمیم گرفته شده منصرف نماید.
 باری،در تاریخ 1393/1/19 پیکر پاک این جان باخته ی یارسان با حضور جمع کثیری از مردم تشییع و در زادگاهش به خاک سپرده شد.
 مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان با مشارکت فعال در این مراسم ضمن اعلام همدردی با خانواده داغدار "صفری" دین خود را نسبت به یار سربازشان ادا نموده و به رغم نداشتن تریبون! سخنگوی مجمع با مخاطب قرار دادن مسئولان کشوری و لشکری حاضر در جمع مراتب اعتراض شدید یارسان را نسبت به تبعیضات وسیع و ادامه دار حکومتی اعلام داشت.
 مجمع مشورت فعالان مدنی یارسان از این طریق خطاب به تمامی نهادها و انسانهایی که شرافتمندانه دغدغه حقوق انسانی را دارند اعلام می دارد که: تداوم فشارها و بی حقوقیهای جاری منجر به فاجعه انسانی خواهد شد.لذا از تمامی مسئولان من جمله ریاست محترم مجلس شورای اسلامی(مطابق توافقات حضوری)،ریاست محترم جمهوری(طبق برنامه انتخاباتی)و سایر مسئولانی که از تریبون های مختلف وعده حل مشکلات یارسان را داده اند می خواهد که به وعده های خود عمل کرده و بیش از این بحران را عمیق تر ننمایند.
 مجمع مشورتی بر خود واجب می داند که در صورت تداوم شرایط جاری از تمامی ظرفیت های قانون اساسی برای اعتراض به نقض حقوق انسانی خویش استفاده نماید.
 همچنین از تمامی یاران جان بر کف عاجزانه تقاضا دارد که به زنجیره خودسوزیها و خودکشی ها پایان داده و به جنبش مدنی و قانونی یاران خویش بپیوندند.

مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان
 1393/1/19

یارسانیان کیانند و وضع پیروان آن درحال حاضر چگونه است؟

یەک شەممە, 02 مارس 2014 

دکتر گلمراد مرادی

از این که با تأسف باید گفت، در مدت زمان حدود ٣٥ سال گذشته، سخت ترین ایام برای مردمان یارسان کرد و آذری و فارس و لر و غیره و بویژه جوانان غیور دختر و پسر از خانواده  و قبیلەای که متعلق به این آئین هستند، بوده است، هیچ کسی در آن شکی ندارد. در عین حال خوشبختانه باید گفت، درطول حدود هفتصد سال گذشته به اندازه این ٣٥ سال، نخبگان مردم پاکدل یارسان درباره آئین خویش و آئین حاکم آگاه نشدەاند.

چرا؟ زیرا فشار به آن اندازه بوده که انسانهای کنجکاو می‌خواستەو می‌خواهند پاسخ به چراها را بدهند. پس دراینجا نیزهیچ تردیدی وجود ندارد و ما با سرور عملا می‌بینیم. با وصف اینکه رهبران یارسانی هیچ گونه تبلیغی برای آئین و فرهنگ خویش نمی کنند، ملاحظه می‌شود که خیلی ازجوانان مسلمان غیرکرد زبان کردی را یاد می‌گیرند که دفاترمقدس یاری را بخوانند و با آگاهی از خطر تغییر آئین که در اسلام وجود دارد، این خطر را به جان می خرند و با آن آگاهی کامل و به دلیل مطالعه و تحقیق به آئین یاری روی می‌آورند. گویند، آش به قدری شور است که خود آشپز صدایش بالا آمده. اخیرا تحت نامەهای اینترنتی که برای من نوشتەاند و سر دبیر سایت یارسان را تهدید کردەاند که اگر مقاله خانم زرگانی از روی سایت برداشته نشود فلان می‌کنیم و غیره. خانم معصومه زرگانی از آن جوانان مسلمان شیعه است که به آئین یاری روی آورده است و اکثر دفاتر یاری را تهیه دیده و در حال فراگیری آنها است. خانم جوان معصومه زرگانی عرب شیعه تبار ایرانی است که با صداقت و تحقیق به آئین یاری روی آورده است و اکنون درکانادا زندگی می‌کند. بهمین دلیل و ترس و وحشت رژیم و گردانندگان جمهوری اسلامی از ادامه روی گردانی جوانان از اسلام، نه فقط امروزه، بلکه در خلال این ٣٥ سال فشار غیر مستقیم بر آنان روز به روز افزون تر می‌شود و اغلب چاره ای نمی بینند یا تحمل رنج و تحقیر یا خود سوزی و یا فرار از مملکت و پناه بردن به کشورهای آزاد و دمکرات و روی گردانی از اسلام. روزی نیست که نشنوم، دهها جوان یارسانی به کمیساریای عالی سازمان ملل در ترکیه روی می‌آورند و تقاضای پناهندگی آئینی می‌کنند. لایق ذکر است که بسیاری از جوانان یارسانی داریم که تحت فشار مادی قرار می‌گیرند و مطالعه هم ندارند و بخاطرجاه و مقام و سودجوئی و مصلحت خاصی و نداشتن اطلاع دقیق از فرهنگ خود، از آئین یاری بریده شده اند. گر چه این افراد بسیار کم‌اند و هرکه در شد آنان دالانند و نگرانی نیست اما این نیز باعث تأسف است.

اکنون در مورد یارسان، باید عرض کنم که این یک آئین در اصل لری و کردی است و پرچم داران آن یا لر بوده اند و یا کرد، مانند شاه خوشین لرستانی و سلطان سهاک برزنجەای (درهورامان) کردستان عراق و ایران. برخی از پیروان و حتا دیده داران یاری از لک های کرد و فارس ها و آذری ها بوده اند. آذریهای یارسانی، امروزه بیشتر در تبریز و میاندوآب و دیگر شهرها و قصبەهای آذربایجان زندگی می‌کنند که ازپیروان قوشچی اوغلی زمان سلطان سهاک هستند. در واقع آئین یاری آئینی زمینی است و نه "آسمانی" و کم ترین ربطی به فلسفه ودین دگری دارد. من این مطالب را برمبنای شنیدەها و رسم ورسومات خانوادگی خلیفه یارسانی که من از چنین خانوادەای آمدەام، بیان نمی‌کنم، بلکه از روی مجموعه دفاتر رو نویس شده یارسانیان، زیر نام زبور حقیقت بیان می دارم  که نسخ بخش هائی از آن در همه جا رونویس و پخش شده و مجموعه آن در توتشامی موجود است. پس همه مطالب مستند هستند. لذا از آن عزیزانی که با این نظریه بهردلیلی موافق نیستند، تقاضا دارم، بدون آنکه احساساتی برخورد کنند و یا قصاص قبل از جنایت مرتکب شوند و یا تحت تأثیر دشمنان این آئین که واقعا از همه دیگر آئینها مترقی تر است، قرارگیرند، قبل از اظهار نظر، حتما دفاتر مقدس آئین یاری را که درهمه جا یافت می شود و بویژه آنطورکه ذکر شد درتکیه توتشامی (مال آقا) دست خط زنده یاد عمویم خلیفه یارمراد موجود باید باشد، با دقت بخوانند و اگر متوجه نشدند ازصاحب نظران بی طرف پرسش کنند. بعد از فهم کامل، نظر خودرا بنویسند که خیلی مسایل آئینی بدون افکار تفرقه جویانه حل خواهد شد وبدون تردید از "سود جوئی، خود نمائی، جاه طلبی، کینه ورزی و مصلحت راغنیمت دانستن" به مرور زمان جلو گیری به عمل خواهد آمد. اگر این نکات رعایت شود، انسان وظایف خودرا به بشریت وبه آئین یاری به نحو احسن انجام داده است. با صراحت بگویم کسی که دربرا براین جملات فوق که بسود مردم پاکدل یارسان است، موضع بگیرد، جای پرسش خواهد بود. البته انجام وظایف انسانی ذکر شده بی خطر نیست. اما دردرازمدت خطر توجیه گری ونکات منفی که درفوق نام برده شدند، بمراتب بیشتر خواهد بود. معمولا یارسانیان انتقام جو نیستند. درهرحال، باید آن بخشش قاتل فرزند آسید براکه را، بخاطر بیآوریم و فراموش نکنیم که پدری قاتل فرزندش را می بخشد. یعنی پیروان یاری با الگو سازی این نوع پدران ارجمند، مانند بعضی از ادیان دیگر (یهودی و اسلام) نمی خواهند انتقام بگیرند. زیرا انتقام جوئی در دستورات دینی یاری، مانند یهودیت واسلام که در تورات وقرآن مجید ذکر گردیده، آورده نشده است. بهمین دلیل من بعداز دادگاه آن جوان احمق که میبایستی چشمهای اورا به انتقام چشمان خانم آمنه بهرامی نوا، از حدقه در آورده می شد و این خانم در اصل مسلمان زاده با بزرگمنشی چشمان این جوان اسید پاش را به او بخشید و خوش بختانه این عمل قرون وسطائی انجام نگرفت. من در این باره مقاله ای نوشتم و ستایش کردم بزرگواری این خانم، و بخشش اورا ستودم. ناگفته نماند از آن روز تا کنون مأموران جمهوری اسلامی با اینترنت وتلفن مرا آرام نمی گذارند و می خواهند پاپیچی برایم درست کنند که خوشبختانه تاکنون موفقیتی نداشته اند و من از جانب خودم اطمینان دارم که این حضرات چنین موفقیتی را بگور خواهند برد. تقاضای دیگرم از یاران حقیقت، آن است که بر مبنای شنیده ها، پایه و اساس دشمنی را با کسی نگذارید، تاکه خودتان تجربه نکنید و از اغراق و دروغ هم دوری جوئید. اگر این مطلب راخواندید به دیگری نیز توصیه کنید که آن را بخواند و بعد در صورت امکان به بحث و گفتگوی منطقی و دوستانه بگذارید. درغیر آنصورت اگر یک جانبه قضاوت شود، آن طور که اشاره شد، قصاص قبل از جنایت خواهد بود. باید بدانیم که پیش داوری اگر باشد، عامل اصلی تفرقه است و دشمن خلقها و آئینهای اقلیت همین را می خواهد که تفرقه بیافتد و او حکومت کند. باز هم تقاضا دارم استدلال بر مبنای دانائی کامل از منابع معتبر باشد و تمام مصلحت هارا دربرابر حقیقت، کنار باید زد. اگر از همه این جملات نصایح وار بگذریم و تاریخ ادیان را بخوانیم و به اصل قضیه بپردازیم، به این نکته خواهیم رسید که فلسفه و آئین یاری رگه هائی ازبودائیسم و هندوئیسم دارد. آنگونه که دردفاتر مقدس آورده شده، یارسانیان به تناسخ روح به ترکی، دونا دون، باور دارند و دارای مراسم و دعای ویژه خویش اند. بنا به نوشته این دفاتر، آنها به انسان خدائی معتقدند. به قول باباسرهنگ، ظهورش بین شاه خوشین و سلطان سهاک بوده. او یکی ازدیده داران یا ذاتداران یارسان است که می گوید: "غلامان نشوی دور+دریورت سلطان می‌کنم ظهور". زبور حقیقت دستنویس خلیفه یار مراد ص ١٩٥٠. درایجا یورت به معنی قبا یاجسم است.  فلسفه بهشت و دوزخ در نزد یارسانیان، بی معنی است. زیرابنا به باورآنها روح برروی این زمین می ماند و به جسم دگری حلول می کند. هندو، قرن پنجم هجری قمری، یکی از حواریون بابا خوشین یاشاه خوشین لرستانی، در مورد بهشت و دوزخ (مرمو) می گوید:

"یا شاه اولم تو بودی آخرم تو باشی

بقطره آب منی مارا کردی نقاشی

 ما با بهشت و دوزخت کاری نداریم

امیدم ایدن تو با ما باشید".

زبور حقیقت ص ١٨٣٨

پس یارسانیان بابهشت و دوزخ کاری ندارند و دوزخ را رنج زحمت مردم و بهشت را شادی و خوشگذرانی آنها بر روی همین دنیا می‌بینند. آنها منصور حلاج وار که به خاطر گفتن"ان الحق" (من خدایم)، توسط مسلمانان افراطی کشته شد، پیرو و سر سپرده این فلسفه بوده اند و هستند و پیروان یاری به فلسفه انسان خدائی باور دارند که انسان به آن اندازه پاک و منزه از هر کاری باشد و کوشش کند که به درجه خدائی برسد. کسی که پیرو این مکتب ان الحق باشد به خدای نادیده، دیگر ادیان اعتقادی ندارد. یاران عزیزم، بیائید و واقع بینی را در مد نظر داشته باشیم و مصلحت و سود جوئی و ادعای رهبر ارثی بودن و غیره را کنار بگذاریم. اگر واقعا به فلسفه تناسخ روح باور هست پس مقام وجاه ارثی بی معنی است و باید اینهارا رد کرد. در واقع این حق مسلم هرانسانی است که بهرچه بخواهد باور داشته باشد و نباید مزاحمتی برای او ایجاد شود. درسایه این سیستمهای دیکتاتوری باید واقعا نگرانی عمیق داشت، زیرا با کنار گذاشتن مصلحت و بیان این جملات واقعی سر نوشت یارسانیان بدتر از بهائیان خواهد شد که امروزه غیر مستقیم نیز بدتر هست. توهین های روزمره را ملاحظه کنید که جوانان با تحمل انواع سر زنشها و تحقیرها و جلو گیری از استخدام آنها مجبور اند بسازند. اگر هم مصالمت آمیز دهان باز کنند با زندان و تهدید و شکنجه سر و کار دارند. این جوانان و حتا خانواده ها دیگر جان برلب رسیده دارند و برخی از آنان دست به خود سوزی می زنند. که من به شخص اکیدا مخالف از بین رفتن نحبگان جامعه یارسان هستم. زیرا من این‌ها را سرمایه های جامعه می دانم و از میان رفتن آنان بهرشکلی باشد جبران ناپذیر است و ضایعەای بزرگ. در هرصورت ما باید دست ازخود سانسوری بر داریم. البته با مطالعه و نه بصورت اعتراضات خود سوزی و یا جان را به خطر انداختن. بنده نوعی که در خارج از گود نشسته ایم، خودرا هرگز نباید مجاز ببینیم و بخود این حق را بدهیم که جان جوانان غیور یارسانی، درواقع آنطور که اشاره شد این سر مایه های گرانقدرمردم، بخطر بیافتند. سیستمهای دیکتاتوری که تاب هیچ عقیده مخالفی را ندارند، مردم را به آن اندازه تحت فشار قرار می دهند که جوانان قهرمان ما آن طور که ذکرش رفت، چیزی جزجان شیرین ندارند که ازآن بگذرند و دست به خود سوزی می زنند، مانند زنده یادان، حسن رضوی، نیکمرد طاهری و محمد قنبری که جان خودرا فدا کردند. یاران عزیزم، مجددا تأکید می کنم ازدید ونظر انسانی، بزرگترین خدمت به مردم، مطالعه کردن وصداقت داشتن است، نه شعاردادن و دیگری یا مخالفان را خراب کردن. بدون شک اگر کسی را که خط مارا نمی خواند خراب کنیم، هرگز خودمان در دراز مدت خوب جلوه نخواهیم کرد. اکثرا، این عادت بد را در طول تاریخ یاد گرفته ایم که اگر از کسی خوشمان نیاید، اورا بیش از آنچه که هست خراب جلوه دهیم. در حالی که اگر باصطلاح دشمن نیز یک نکته منفی هم داشته باشد، یک انسان متمدن، ضمن اینکه نکات مثبت اور احتمالا نخواهد گفت، اما هرگز نکته منفی اورا به زبان نخواهد آورد که اورا خراب کند و اگر از طرف هم پرسش شود در آن باره سکوت خواهد کرد و یا می گوید نمی دانم. اگر پیرو این تئوری باشیم، یعنی "هرآنچه که برای خود می خواهیم و یا از دیگری انتظار داریم به آن دیگری هم روا بداریم و انتظار اورا بر آورده کنیم"، ایدآل خواهد بود. در هرصورت هیچ حقی دادنی نیست و حق گرفتنی است و باید، با متانت و مطالعه و برد باری حق مسلم خودرا گرفت و از آن صرف نظر نکرد. این حق مسلم هر انسان است که دارای یک عقیده بحال جامعه بی آزار، باشد و هیچ کسی نمی تواند و نباید جلو آن را بگیرد و ممنوع کند که من نوعی دارای یک آئین و عقیده باشم یانه. معیار خوب وبد بودن یک عقیده وآئین بستگی به درجه نیاز فرد یا جامعه دارد. انسانهای "فرصت طلب و سودجو و دست بگیر رو کلاهت باد نبرد"، می‌توانند بدون مطالعه هرآن دارای عقیده ومرامی باشند. اما انسانهای متفکر و بامطالعه حاضر نیستند عقیده و مرام خود را با هیچ قیمت مادی و معنوی، معامله کنند. اگر از بنده پرسیده شود، چه کسی یارسانی است؟ خواهم گفت: یارسانیان واقعی آنهائی هستند که ادعای رهبری را ندارند ودقیق دفاتر مقدس را مطالعه کرده اندو می خواهند بدون هیچ چشم داشتی با منطق بپذیرند یا رد کنند. اینان خادمین بر حق و بجائی به بشریت و آئین یاری هستند. آرزو دارم آن کسانی که دستشان را دراز می کنند که دیگران ببوسند، کمی بیدار شوند و بدانند که بدون مطالعه و آگاهی، دست بوسی دوام ندارد. آنها باید بدانند که دنیا عوض شده و دیگر تقدس ازمیان رفته است وباید بامنطق بامردم رفتار کرد و این مردم پاک دل را زیاد ساده لوح نپندارند. در واقع یارسانیان متفکر و دور اندیش، نه احساساتی و تفرقه انداز، آنهائی که می بایستی خدا را بر روی همین زمین خاکی ببینند و لمس کنند، بدون شک راه درست تری از دیگر ادیان بر گزیده اند. مجددا تکرار می کنم، آئین یاری باور به دونادون دارد که دردفاتر یاری آمده است و به ما می گوید که انسان برروی همین زمین می‌ماند. ازقول شیخ امیر زوله ای از ذاتداران یارسانی، که درجامه بنیامین یکی ازحواریون مهم خدا بوده است، می گوید: "هزار و یک دون توهانه طالت+ ئەوسا مەنیەران مور نه قەوالت". انسانها می بایستی هزار و یک جسم را عوض کنند، بعد از آن به حسابشان رسیدگی خواهدشد، فرق نمی کنداین انسانها هرمقامی داشته باشند. لایق توجه است که بنیانگذار نوشتاری این آئین، سلطان سهاک برزنجەای که خدا مهمان بوده، شخصا در "جم بیا و بس"، یا نشست عهد و پیمان شرکت می کرده و در بحثها سهیم بوده است. او سر سپرده یکی ازحواریونش شده است، همانند عیسی مسیح فرزند خدا که از جانب یوحنا، یکی ازحواریون غسل تعمیدگرفته است. امروزه با تبلیغات زهر آگینی که در اسلام کرده اند، از خدا، یک هیولای نا دیده ساختەاند که اصلا نمی‌شود با او تماس حاصل کرد وحتما باید رابطی بین او ومخلوقاتش باشد! درهرحال خدای ادیان از ازل تاابد وبویژه خدای اسلام ازطرفی بسیار بخشنده و مهربان باید باشد و ازطرف دیگر قهار وخون ریز و بی رحم نسبت به مخلوقات خود معرفی می شود. در حالی که خدا مهمانان یارسانی برروی زمین انسانهای از نوع دیگر انسانها، مانند،شاه خوشین وسلطان سهاک بوده اند. به قول فرزند عزیزم برزو احمدی که در یک سلسله از مقالات زیر نام تمدن یارسانی، چهره سیاسی از سلطان سهاک بدست می دهد و با استناد به دفتر دیوان گه وره، اورا شخصیتی دمکرات معرفی می کند که درنشستها و مجادلەهای آئینی به عنوان فقط یکی ازشرکت کنندگان در بحث حضور دارد. نه به عنوان رئیس در جمع مرئوسین یا خدا در جمع حواریون. متأسفانه مردم یارسان با وصف ساده بودن و پاک دلی و درعین حال باشجاعت و صداقت، بعد از حدود هفتصد سال، در نا آگاهی مطلق نگهداشته شده اند و حتا به آنها اجازه داده نشده که دفاترمقدس خودرا انتشار دهند وعلنا درباره آئین آباء واجدادی خودبیشتر تحقیق کنند و بفهمند. آنها فقط مراسم واعیاد ورسم و رسومات آئینی را نسلی به نسل دیگر، از اجداد خود به ارث برده اند. باز هم متأسفانه، آنها اجبارا با تربیت اسلامی بار آمده اند و از ترس جان تحت تأثیر اسلام قرار گرفته اند. زیرا این آئین در سر زمین اسلامی بوجود آمده و تحت سخت ترین شرایط رشد و نمو کرده است و همیشه تحت ظلم و ستم افراطیون دین حاکم بوده است. اگر پیروان این آئین توانسته اند تا به امروز دوام بیاورند، نخست به دلیل سکوت محض و تبلیغ سر مگو بوده است و دوم، به دلیل هنر ظاهرسازی و آنچه به آئین مربوط است، آنها در دروغ یاد دادن، بفرزندان، تبحر ویژه ای داشته و دارند. آنها خیلی چیزهارا از ترس، تحت شرایط و قوانین آئین اسلام، انجام داده و می دهند. آنهم برخی از یارسانیان اجبارا از این دستورات عادتی و یاخود ساخته از ترس جان، دفاع می کنند. برای نمونه تقسیم ارث بین زن و مرد و یا ازدواج پولیگامی (چند زنی) و تحقیر زنان و بجا آوردن نماز که بخشی از یارسانیان، هوادارنورعلی الهی، انجام می دهند و نظیر آنها که اصلا در دفاتر مقدس یاری نیامده است. درآئین یارسان زن مقام والائی دارد. منتها در خلال ١٤٠٠ سال موجودیت اسلام و خشونت آن علیه دیگر آئینها و زنان بوده که تأثیر بدی بر برخی از یارسانیان گذاشته است. این یکی از مشکلات فراوانی است که همه انسانهای دمکرات یارسانی با آن رو برو هستند. مسئله دیگر در پیش به آن اشاره شد که اجازه چاپ ندادن دفاتر مقدس یاری و دست نویس بودن آنها است. این خود از دوجانب مشکل زا است: اولا نا آگاهی اکثریت مردم ازمحتوای این دفاتر وقادر نشدن، برای ارائه آنهابه فرزندان است که برای نمونه، دختر یک سید، زن یک مرد مسلمان افراطی از سومالی می‌شود. آن هم در اروپا که فاجعه بار است. ازاین دختر که می‌پرسی چرا این کاررا کرده است؟! او می گوید من هر پرسشی را درباره آئین یارسان ازپدرم کردم، اوقادر نبود پاسخ گوید. هنگامی که از او می‌پرسیدی که قرآن مجید را خواندەای؟ بلا فاصله پاسخ می‌دهد نه اما می‌گوید نیاز نیست، شوهر فعلیم بهمه پرسشهایم درمور قرآن پاسخ می‌گوید! هر انسانی می تواند تصور کند که شوهر سومالی مسلمانش چه پاسخی به این دختر میدهد؟! بگذریم، البته اگر ارتباط این دختر جوان مسئله احساس و عشق و عاشقی باشد، حرفی نیست و این بایستی دو جانبه باشد. ما هم هیچ گونه مخالفتی با یک جوان سومالی مسلمان غیر افراطی نداریم و هیچ اشکالی از نظر باورها نمی‌توان دید. اما این را باید گفت که: در اسلام عشقی بین زن و مرد وجود ندارد و اگر هم باشد یک جانبه است. هر عشق یک جانبه باشد جای شک و تردید دارد. زیرا هیچ زنی اگر بفهمد شوهرش بچشم برده به او نگاه می کند، به بردگی حاضر نیست تن دهد. اگر این دختر سید اطلاعات دقیق از دفاتر مقدس یارسانی می داشت و آن را با قرآن مجید مقایسه می کرد هرگز همسر یک آدم مسلمان افراطی نمی شد که بنا به قرآن مجید، زن باید تابع و مطیع مرد زندگیش باشد و ازاو اطاعت کند، سوره النساء آیه ٣٤، و بنا به حدیث پیامبر او نباید بنشیند تا شوهرش ناهار یاشام راخلاص کند. نقل به معنی نهج الفصاحه پیامبر. حالا اگرافراطی باشد دیگر هیچی. یک مرد مسلمان که زنش را کاملا می پوشاند و باور دارد که زن باید تابع شوهرش باشد. دوما در انحصار بودن و یا مونوپولی دفتر نویسان بوده و هست که در گذشته بنابه وجدان و شرف رونویس کننده دفاتر، بعضی ازآنها، نه همه، هرچه خواسته اند به آن اضافه کرده ویا هرچه نخواسته اند ازآن بریده اند. زنده یادسیدخلیل عالی نژاداولین کسیکه نت موسیقی را برای تنبور به شیوه علمی، نوشت، با نگرانی در مقدمه دیوان خان الماس در ارتباط با این دیوان، آورده است:"... و بعضی ازبندها فقط دربعضی از دفاتر موجود (ده نسخه متفاوت که در اختیار داشته)، بود و بعضی از بندها در هیچکدام از دفاتر نبوده، بلکه از دفاتری که مجموعه ای از گفتار های دیده داران بود بدست آمدند. حقیر در این جستجو توانستم بیست و سه بند بدست بیاورم، البته بندهای دیگری هم بود که به حضرت خان الماس نسبت داده شده بود و بطور حتم از گویندگان دیگر بود، بدین خاطر از درج آنها صرف نظر شد". قصداز آوردن این سند، از زنده یاد سید خلیل عالی نژاد، دونکته مهم است: یکی این که ایشان یکی از اولین سادات روشنفکر در جامعه یارسان است که کاملا آگاه بود و هر مطالبی می‌گفت، حرفهایش دست و پاداشتند ومورد اعتماد بود و جاه طلبی و ظاهرسازی در نهادش نبود. دوم، این که مطالب در مورد دفتر یا دیوان خان الماس حدودا سیصد سال پیش می گوید، کاملا درست است و بدون شک در مورد دفاتر بقیه ذات داران یارسان صدق می کند وبنده با اطمینان می‌گویم که به اکثر دفاتر اولیه اضافه شده است. پس احتمال دارد، این اضافات ناخواسته ویا سلیقەای بوده باشند و هیچ قصد بدی هم در کار نبوده است. امروزه این اضافات باتشخیص علمی، به متن وانشاء سراینده اصلی نمی خورد. بدین ترتیب علم امروزی دست آنها را روکرده است. اکنون اگرصاحب نظران بی طرف حاظر باشند، بنده پیشنهاد می کنم که می توان کنفرانسی در زمینه آئینی برگزار کرد که کلیه صاحب نظران یارسانی در آن شرکت کنند و در باره این نکات به بحث وگفتگو بپردازند و مشکلات را به مرحله حل نهائی برسانند. متأسفانه خیلی از مطالب با بی مسئولیتی از بین رفته است و ما نمی توانیم درباره آنچه که نابود شده حالا توسط خودیهای نا آگاه یا دشمنان افراطی بوده است، نمی توان نظر داد، زیرا رفته اند و ماعلم غیب نداریم که چه مطالبی بوده. اما باشادی، یک نکته رابه فال نیک باید گرفت که بعضی از رونویس کنندگان به دلیل بیسوادی سبک شناسی و واژه شناسی، سهل انگاری واشتباهاتی کرده اندکه به روشنی دیده می شوند. می توان گفت دنیای مدرن امروز وعلم سبک و واژه شناسی، این امکان رابه ما داده است که بتوانیم این اشتباهات راببینیم و آنهارا تصحیح کنیم. همان کاری که درباره انجیل و قرآن مجید و احادیث پیامبر در قرون متمادی قبل از چاپ کرده اند. گویند در قرن پنجم یا ششم هجری قمری بیشتر صاحب نظران اسلامی عرب و ایرانی، در کنفرانسی در مورد احادیث پیامبر که زیاده از حد بوده، دورهم جمع شدند و گفتند: اگر پیامبر اسلام تمامی ٢٣ سال پیامبری اش از صبح تا شام فقط حدیث می گفت هرگز به این اندازه که حدیث به پیامبر بسته اند وجود نداشت (گویادویست هزار یابیشتر بوده) من نمی‌دانم. بهرحال آن احادیث را پاکسازی کردند و تعداد مناسبی که قابل قبول باشد، از آنها درآوردند و در کتابی زیرنام نهج الفصاحه پیامبر (٣٢٢٧ حدیث) بیرون دادند. درمورد ذات داران یارسانی نیزهمین طور برای نمونه گویند: ایل بیگی جاف بیش از 45 بندسروده پیش گوئی نگفته است که اکنون بیش از آن به او چسبانده اند و یا خان الماس لرستانی  آنچه سروده است توسط زنده یاد سید خلیل عالی نژاد جمع آوری و زیرنام دیوان حضرت خان الماس رو نویس کرده است. اما آقای صفی زاده بوره که ئی نقل قولهائی غیر از آن چه در دیوان آورده شده دارد. من ازصاحب نظران بی طرف و مخالف قدرت طلبی و مخالف صد در صد خود مطرح کنها تقاضادارم، خودشان قضاوت کنند و در صورت امکان بر من منت گذراده و مرا تصحیح کنند اگر اشتباه دارم. منتظر نامەهای شما عزیزان هستم. بدون شک به همه نامەها پاسخ خواهم داد.

هایدلبرگ، آلمان فدرال اول مارس ٢٠١٤ 

جوابیه مجمع مشورتی فعالان مدنی جامعه یارسان به سایت جام نیوز۰

جوابیه مجمع مشورتی فعالان مدنی جامعه یارسان درپی اهانت سایت جام نیوز باعنوان( علی الهی به چه کسانی گفته میشود )که در روز شنبه ۹۲/۱۲/۱ به آدرس

http://jamnews.ir/detail/news/311116 درج گردیده بود که موجب آزرده دلی مردم یارسان شدکه جوابیه این آئین به شرح ذیل می آید

اول وآخریار

هموطنان عزیز ،یاران یارسان ،مدافعان حقوق بشر ومسئولان جمهوری اسلامی ایران

روزپنج شنبه۱۳۹۲/۱۲/۱ درسایت جام نیوزمطلبی اهانت آمیز علیه مردم یارسان (اهل حق)باعنوان علی الهی به چه کسانی گفته می شود وآیاشیعه هستندیاسنی؟منتشرشدکه به طورمعناداری عنوان پربیننده ترین مطلب رانیزبه خوداختصاص داده است.نویسنده باطرح سوال های متعدد وپاسخ به آنها درنهایت به این نتیجه رسیده است که ازدیدگاه همه مراجع چنین کسانی باچنین اعتقادی کافر ونجس اند. هرانسان شرافتمندی که کمترین اعتقادی به کرامت انسانی ،برابری انسانهادرحقوق ،ارزشمندی احساسات نوع دوستانه و…داشته ،ومعنای فقهی کافر ونجس وپیامدهای آن را بداندواین متن مغرضانه وتحریف شده رامطالعه نماید به این می اندیشد که درقرن طغیان آگاهی وعصر ارتباطات چگونه ممکن است که هنوزمروجان چنین اندیشه هایی میدانداری کنند.اینان درکدامین غا ودخمه ی تاریخی مومیایی شده وباچه معجزه ای ازتابوت پوسیده!ی تاریخ سربرآورده اند وبه بشریت چنگ ودندان نشان می دهند.دربین جوامعی نظیر هندوستان که رسما وعلنا اعتقاد به نظام کاستی ،برتریاپست پنداشتن طبقاتی خاص ازجمله نجاست بخشی ازانسانها وجودداشت ،به همت والای گاندی بزرگ وهمفکرانش دهه هاست که این پدیده ی زشت به زباله دان تاریخ سپرده شده است شگفتا،درکشوری باپیشینه ی چندهزارساله احترام به انسان وحقوق اوکه عضو سازمانهای بین المللی حقوق بشر واز مدعیان گسترش عدالت درجهان است وهرساله میلیاردها ریال ازسفره ی مردم راصرف کنفرانسها ونشستهای ملی وبین المللی دررابطه باتقریب مذاهب ،هفته ی وحدت و…می کند،این دایناسورهای فرهنگی ازدل کوههای یخی سربر می آورند وتجدید حیات!می نمایند!جالب این است که نهادهای حکومتی که بدون غمض عین گاه وبیگاه نشریات متعددی رابه جرم اهانت به شخصیتها ویا اعلام نظردرموردفلان مسئله ی فقهی ،به تعطیلی کشانده ومسئولانشان رامجازات می کنند ،باسکوت مستمر ومعنا دار خود این ذهنیت را تقویت می نمایند که شاید وجه مشترکی وتصمیم کاری بین نهادهای مسئول وجریانات عصر حجری وجود دارد ؟ به ارزیابی ما ، این پدیده شوم عهد عتیقی تنها شاخه ای از درخت تنو مند بنیاد گرایی افراطی نا میمو نی است که در چند دهه اخیر در جهان و بالا خص خاور میانه سیلاب خون به را ه انداخته و هر روزدهها وصدها انسان بیگناه مسلمان وغیر مسلمان را به نام دفاع از دین به خاک وخون می کشد وچهره ای خشن وغیر انسانی را از مردم منطقه در انظار جهانیان به نمایش میگذاردوشور بختانه به صورتی خزنده روز به روز به مرزهای ما نزدیک تر ونزدیک تر میشود ونشانهای آن در داخل کشور نیز هویداست متاسفانه ، در صورت عدم مدیریت علمی واستمرار تبعیض ها ، بی عدالتی ها وحق کشی های رایج نسبت به ملیتها ، مذاهب واندیشه ها ، ونیز میدان داری مرتجعان وکور اندیشان وعمیقتر شدن شکافهای بین مرکز وحاشیه واقشار طبقات بالا وپایین جامعه ، بیم آن میرود که این پدیده شوم دامن مردم ما را نیز بگیرد البته تا آنجایی که به جامعه یارسان مربوط می شود بنیادهای مستحکم انسان دوستی ومدارا وفلسفه آیینی مبتنی بر صلح وآشتی وبرابری ، اجازه ورود پیروانش را به جریانات خشن انسان کش وفرهنگ ستیز نمی دهد ما ضمن دعوت یاران یارسان به هوشیاری ، صبر ، شکیبایی وامید به آینده ای انسانی با حقوق برابر ، از نهادهای ذیربط حکومتی نیز مسرانه می خواهیم که با اصلاح قوانین تبعیض آمیز ، جلو گیری از تنگ نظری های مرسوم وبرخورد قانونی وعادلانه با مروجان تو هین وتبعیض وخشونت ، مانع ادامه اهانت های رایج نسبت به شهروندان شده ونشان دهند که غرابت وهم اندیشی با آنها ندارند ای کاش ، جواب این سوال روشن می شد که آیا باید برخورد با این جریانات تفرقه افکن ومخل انسجام ملی در اولویت کار مدعی العموم باشد یا تشکیل پرونده برای روزنامه نگاران ، فعالان اجتماعی ، منتقدان ودگر اندیشان ؟ امروز میهن وجامعه ما درحال عبور از یک پیچ خطرناک تاریخی است وحکومت در گذر از آن مسئولیتی اساسی را به عهده دارد واگر نتواند وظیفه تاریخی خویش را مدبرانه به انسجام برساند علاوه بر اینکه مملکت با چالش ها ومشکلات غیر قابل پیش بینی روبه رو خواهد شد ومنطقه وجهان بیش از پیش در هرج ومرج خواهد ماند ، در پیشگاه تاریخ نیز چهره ای موجه نخواهد داشت هرگز مباد آن روزی که این اهانت ها ، تحقیرها وتبعیض ها به کینه ونفرت در بین ملیتها ومذاهب تبدیل شده ونتایج زیان بار آن گریبا نگیر احاد ملت گردد در پایان با صدور بیانیه حاضر ، مراتب اعتراض خویش را نسبت به استمرار این اهانت ها اعلام داشته واز تمامی نهادهای حکومتی حقوق بشری می خواهیم ضمن برخورد با آمران وعاملان آن ، بسترهای رشد این خوره ی اتحاد ملی خشکانده شود .

مجمع مشورتی فعالان مدنی جامعه یارسان