معرفی بزرگان علم وادب کردی از ایل گوران بزرگ از نوادگان میر خسرو

 

معرفی بزرگان علم وادب کردی از ایل گوران بزرگ از نوادگان میر خسرو

1-آقا میر خسرو  سرحاقه خانان وسران گوران قلعه زنجیری که هنگامی توسط  حضرت بابا یادگار از زندان حاکمان وقت رهای می یابد  شعر معروف نه قاپی یارن را می سراید.
2-اسداله خان سرتیپ میر پنج  فرزند مصطفی خان حاکم گوران   شاعر  شعر نه کوی دالاهورا می سراید
3-محمد ولیخان خان خانان میر پنج شاعر که تخاص نصرت داشته و نقاش که در ایام جوانی در اثر بیماری سل جان به جان آفرین تسلیم می کند
4-غلامرضا خان رشیدالسلطان فرزند محمد ولی خان میر پنج ومادرش نور تاج خانم فرزند شاهزاده  محمد باقر میرزای خسروی ونوه ی شاهزاده محمد علی میرزای دولتشاه که در سال 1275 ه قدر گهوار به دنیا آمد ودر سال 1330شمسی در تهران دار فانی را وداع گفت.تخلص- شاعر –نویسنده – محقق- مترجم- استاد دانشگاه در مطالب بعدی در مورد این بزرگمرد ایل گوران بیشتر می پردازیم .
5- سیامک خان فرزند غلامرضاخان کارگردان سینمای ایران-  شاعرکه دفتر شعری از وی در سال 1380به همت فرزندانش به چاپ رسید - تحصیلاتش را دررشته حقوق  دانشگاه تولوز فرانسه  به پایان رساند د ر سال 1328 به استخدام وزارت امور خارجه درآمد، و از همان زمان به ترجمه داستان‌هاي خارجي و چاپ آن‌ها در مطبوعات پرداخت. تعدادي از ترجمه‌هاي او در خلال سال هاي 1328 تا 1330 در مجله‌هاي فردوسي و خوشه چاپ شده است.
6-شاپور خان یاسمی  برادربزگتر سیامک خان مدیر تهیه فیلم (پارس فیلم) وعلی کسمای در کنار آنها داستان وگفت گوهای فیلمای کوشان را می نوشت .
تنبور نوازان وکلام خوان
1-غلام شاه خان کیهوری  فرزند حسین قلی خان نوازنده نامی در روستای سیمانی سفلی به گفته معمرین ایل هنگام نوازندگی از چوپ کبریت استفاده کرده است  که باعث حیرت همگان گردیده است
2-نایب علی خان مصطفایی فرزند  نادر قلی خان نوازند چیره دست در روستا ی سیمانی سفلی
3-درویش خان خسروی فرزند خسروبیگ که نام وی صحبت اله خان بوده وی در ایام طفولیت به زیارت حضرت بابا یادگار مشرف می شوند که نام وی را درویش می گذارند  نوازنده ی تنبور در روستای مله امیر خان که تنبورش استاد چنگیز پدر بزرگ استاد اسداله برایش ساخته بود
4-فیض اله خان خسروی فرزند درویشخان نوازنده-در بزم هوره هم چیره دست هست که صدایی رسا وشیوا دارند  کلام خوان که  در روستای مله امیرخان
5-ابراهیم خان  یاسمی فرزند میر ایاز خان نوازند وکلام خوان در روستا بریه خانی که در نطق سخن بسیار ماهر بودند
6-عسکرخان پژم فرزند ابراهیم خان نوازنده تنبور در روستای سنگ بل که در جوانی در گذشت
7-محمد یاسمی برادر عسکر خان  فرزند ابرهیم خان نوازنده تنبور وکلام خوان درروستای سنگ بل
بعضی از بزرگوران به دلایلی گمنام  ماندند ویا نخواستند اسمی از آنها برده شود ومن امروز با کسب اجازه از محضرآنها ی که زنده هستند و آنهای که در قید حیات نیستند نام شان را زنده کردم ویاد وخاطره شان را گرامی می داریم .

 

به گفته اکثر مطلعین ومعمرین وبزرگان سنندج ومیرزا عبدالقادرپاوای نژادونویسندگان شهر پاوه آقامیرخسرو را به آبادی شمشیر که دراسناد کهن آنرا 

 

 

شش میر خطاب کرده اند نسبت داده اند.درشعرمعروف شمال از وی یاد نموده است.

میرزا     عبدالقادر   پاوای   نژاد                نه شعر  شمال  او  کردن  و  یاد

چشمه اش معروفن   نشار  پاوه             آبادی   شمشیر   زادگای    خانه

چمه ها نه سا و چیه  میرخسرو             خیالم   ایدن  خاوم     بین   ئه و

کشان و کوان  صحرا  کردن  طی             تا یاوان او  سرای گوران  بی پی

جلای  وطن  کردن  لوان   گوران               ا صلش کردن   کرد      کردستان

جلای  وطن  کرد و عقل و تدبیر                  قلای  عدالت    آوردش  و   ویر

پا دان  او رکاو  چیون  شیر دمان               چون کیخسرو شاه لوان اوگوران

وجا   جبروت   سوار   بی  و زین                تا یاوا او خاک   ایل گوران   زمین

صیادان  تردس  شیران  شیر جو               ماوردن   و بن    شکاران   شاهو

و زور    بازو      هوا   دان   کمن                 یک یک  دشمنان  ماوردن   وبن

پا دان  او رکاو   سرداران  جنگی               بین و  قراول  نه دور خان  والی

چند ژ میرزایان   خوانین   یکسر                 صاحب  منصبان  تاج زر  نه  سر

چن ژمیرزایان صاحب عقل وفام                مردان   نامی   سران    نیک  نام

قویخا    و رایتی    چنی   مالکان                کهتر  و  مهتر   صاحب   ولاتان

گشت تحت امر خان  والی   بین               تمام و کمال  لیشان   راضی  بین

سردار   سرتیپ     امیر    گوران              والی  زاده  مرد  امیر خسرو خان

سردار  عسکر  سرهنگ  سالار                شیر دل  نلخش   دایم  بی   قرار

کرد کرد زاده  بگزاده   و  نجیب                والی   والا شان    امیر  سر تیپ

سر حلقه  خانان  باش    بگلران              آقا   میرخسرو    والی     گوران

خان   والا   سر نشین      خانان             راهی  بی و بزم  شار  خاموشان

و امر  و دستور    خانان    سرور              فرما    و جارچی  بکران    خور

جارچی  جارکیشان   و  شارندا               و  در    دیشت  و      و  لا تاندا

جم  سر  ایلان   بین  سیا پوش              نه شون بالای خان  تیرمه پوش

ملک  محبوبان   شیرین  ارمنان              خیاطه خامان    خاصه  غلامان   

زیبا مهوشان جام می نه  دس                 رژیده قدرت   ذات     بالا  دس

زیبا   طلعتان    زلفان    عنبرین                نه بان ترم خان گیسشان برین

خلایق  تمام  یکسر   ماتم  بین                ژ داخ سردار داخل و  خم بین

نه وینت نین نه روی سر بساط               بیکسان و کس صاحیو ذره ذات

پی چیش دی دنگت نمیووگوش             و سرگردت بایم سردارسرپوش

اولادان خاص نسل   میرخسرو               یک یک  نامشان  زنده  کم ژنو

بواچم    نامشان   و  دیده و دل             نوه   و   نبیره    خانان    پاک دل

نه سوزی وهار  نه  فصل  پاییز            بوانم       ثنای    خا نان      عازیز

و  فخر و غرور به  بالم  و  ویم             پری     پیشینه  ی   خانان  عظیم

هر له میرخسرو تاو باوه ویم                 نام نیک شان     مواچن    پریم  

باورم و زوان  حسن    کمالات                 آقا ملک نیاز  صاحیو   کرامات

گل  و  گلزارن   نه  فصل پاییز                آمان او پیشوازچنی  ملک عزیز

ملک  طیار چنی   ملک  بهرام                 ادیب  سخنوران   ناطقان کلام

ملک   شاهمراد   والی  گوران                دریای  سخاوت  بهر  بی پایان

ملک  هاشم  نوه ی شیر دلیر                بی   و حکومت نو قلا  زنجیر

نوه ی   لایق   سردار   ما  هر                  حکومت   دریا  و ملک  طاهر

ووحسن جمال وو  فخرو مقام                دنیا  تا و سر   نیاوان   و  کام

یک یک ویردن  دنیا  کردن  طی                خانان گوران  سران  نیک پی

مردان بی قیاس نمونه دوربین              ژ هر دو سر دارای نژاد بور  بین

ژ  دوره  نادر شه نشای  ایران               احمد  بیگ  بی و حاکم  گوران

 ذات  بنیامین    آقا  سی  یاقو               ژ ملک بر زنجه  آما    و  دالاهو

گوارن قلخانی چنی  سنجاوی              ایلات   مهشور   مردان    ناوی

ایلات   مزبور  دین      یارستان             پری  سی یاقو سرشان سپریان

احمد بیگ نه عهدآقا سی یاقو             فرمانده  فوج  بی نه ملک  دالاهو

اعتقاد  راسخ دین  طایفه سان        پری  سی یاقو    بنیامین   مهمان

یکی نه سادات دین طایفه سان       دشمنی   مکرد  پی  حاکم گوران

توم حسادت  وشیان  نه دروین           بلیزه ش برزبی ستوین   وستوین

و مکر  و  حیله  فن   باز    مکار        مامورتائین کرد  پی مرگ  سردار

سیکه  بو نیژی چنی  سان قلی       مامور مرگ بین  پی نوه ی  والی

 امیر   گوران    شیر    سهمناک        نه سرا پرده ش غلطان بی وخاک

محمد بیگ  نوه   نسل  زال  زر           بی و جانشین   سردار     سرور

سوار  بی و زین  وینه  جهانگیر      و  زور   بازو  و  ضرب   شمشیر

یک یک  قاتلان    آوردش  و  بن         خان  زبر دس  شیر صف  شکن

رئیس  العشایر  فرمانده  لشکر       چنی  نادرشاه    سردار     عسکر

فرمانده  سپای  لشکر  نادر بی       چون   بور  غران  دائم    قادر بی

نه هر د و سر وینه  گیو   دلاور        تمامی کارانش   ماورد   او   نظر

خان زبردس تیزهوش تیزگوش         مرد کار  زار  نه  میدان   خروش

لایق شایسته  مرد  دربار   بی          هم حاکم گوران هم  سردار  بی

سردار  ایران  شای   قلا زنجیر         شجاع  و بی باک  سرتیپ  دلیر

سپهسالار  دین امیر بهادر  بی         فرزند   دلیر   ملک   طاهر   بی

محمد بیگ سرتیب سالارجنگی         هم  میر گورا ن  هم  شیر رزمی

هنگام ورود نادر شاه برای دفع احمد پاشای باجلان به شهر سرپل ذهاب خبر به امیر گوران محمد بیگ دادند وایشان هم به استقبال  وی رفت ود این جنگ که بین شاه ایران واحمدپاشا درگرفت با اینکه رشادت زیاد ی از خود نشان داد  بالا خره کشته شد .نادر شاه افشار به پاس خدمات سردار گوران چهار طوایف جاف ذهاب را پشت ضمیمه گوران قلعه زنجیر ی کرد.

قاصدان  آمان  او   حضور   خان           تشریف آوردن  شهنشای   ایران

شه نشای  ایران  آما  او  ذهاو           چن  نو سرداران  آمان   او  رکاو

شهنشای ایران  دردم طلب کرد          سردار  گوران  شیر  روی   نبرد

فرما  و  قاصد  و عقل  و   تدبیر            بکران خور   شای    قلاه  زنجیر

آمان  او  حضور  قاصدان    خان           عرض کردن و  سمع والی گوران

شنفتش وگوش سرهنگ سالار           آماده  کران    چند   هزا ر سوار

چن هزار سرباز چنی   سواران            حاضر نه رکاو  گوش  نه  فرمان

جمع  سلطانان  خوانین   یکسر           شای  قلا زنجیر طلب کرد  نه ور

نظم داد او نظام فرمانده  لشکر          راهی  بی  نه  راه سپیده   سحر

فرما  و  جلودار  اسبش   آوردن           پی  سمت ذهاو تشریفش  بردن

و   تاجیل    تاو  آما   او     ذهاو           شیرکار زار  بی خورد  و  بی  خواو

و  امر  و   دستور خان    دلاور              کیشا شان   چادر     تیپ     نامور

اوشو نه  ذهاو  تا خیزیا   افتاو             سپاه  ساکن  بی  نه دیشت  ذهاو

نو جنگ احمد پاشای    باجلان              همرزم     نادر   شاهنشای  ایران

درساعت فرماحکمش  و شتاو              سوار  بی   و  زین  پا  دا  نه رکاو

دس برد نه کمرکیشا نه  غلاف              شمشر    بران   شیر  روی مصاف

نه  دیشت  ذهاو  نه  اردو نادر               روی  کرد  نه سپای دشمن مجاور

و  بال   باهو   و    ضرب   کمن                یکیک  دشمنان   گیر هاورد  وبن

دس برداوشمشیرشیر سرایلان            سپای دشمن گشت بی هراسان

روی ماوردوهرکو سردار  پرزور               مرد     کار زار     شیر    لاو طور

یکه  تاز   میدان    والی   گوران               هجوم    ماورد   جور سیل  واران

تار و مار مکرد  دلیر     بی  باک              عزمش  جزم    بی   بور  سهمناک

او  رو  نه   میدان   نادر  افشار               ا یوالا   کرو    نه    زور        سردار

ژ  چوار   طرفدا  مکیشا    نعره              و   آواز  برز    هرده    و         هرده

لیشعرصه تنگ کردسپای باجلان            وینه  تهمتن دس  برد   او     کمان

نو  قلب  سپاه  تنیا  و بی    کس            پناه  برد و  ذات    فرد      فریادرس

جور برق  وهار  مشانا  شمشیر             سردار    وزین    فرمانده ی    دلیر

روی کرد نه سپاه  سردار جنگی            هجوم   باوران     مردان      رزمی

کیشان نه غلاف  شمشیرو کمان            خیزیا  له    لیشان  صدای  العمان

نه  کله  سحر   تا  خو  ر بی   آوا             شمشیر   مشانا   شیر   صف   پنا

و  بال   باهو    شمشیر  مشانا ن            و  ذوق  زنجیر    بالشان    بسا  ن

او  رو نه  ذهاو یوم   المحشربی             خلایق  حیران    سان   لشکر  بی

نه  دیشت  ذهاو بی  و   چراخان             مل و مور رم کرد  لوان او   ذاخان

دردم امرش کرد  شهنشای ایران            بکران   خلات     سردار     گوران

شای قلازنجیر شیر   دل  نلخش             دس برد او قلخان وینه جهانبخش

سرداری نه سان سپای  باجلان              دس برد نه کمن اما او    میدان                                   رو کرد  نه اردو  شهنشای ایران            وینه     فلامر ز    چنی   فیلد ندان

فرما  و  لشکر    پاشای   باجلان            تمامی    سپاه   بیان     او  میدان

تا  فرمان  شاه  شنفتن  و گوش            آمان   او  میدان  و  داواو خروش

دو سان   لشکر   مردان   رزمی           اسپر  نه  دوشان   حمایل   جنگی

سالار   سرور    شیر   لا   وقین            حاضرنه حضورشای  صاحب نگین

و  امر  بی    چون   دادار    داور            پیکیا    نه     تیر    سردار     خاور

غلطان بی و خاک فرمانده ایلان             محمد بیگ صاحیوسلسله ودومان

نادر  ژ داخش  کیشا    آه  سرد            تاق   ذی  حیات  لیشان   بر نکرد

و  پاس   دلیری   والی    گوران             دریا و  پیشان  چنی   چن   ملکان

نه   پشت  ذهاو    طوایف   جاف           دریا  و گوران  و   عدل   و  ا نصاف

طایفه یزذانبخشی قادرمیرویسی         صفر ویس سلطان طایفه  نیریژی

طایفه طایشه ی مصطفی سلطان         کریا  و  خلات     سردار     گوران

اینه  چوار طایفه   جاف     گورانن            تحت   سلطه   امر  دلیر   مردانن

و شین  و شیون  نه در مال  خان            ترمش هل گردن  پری    قورسان

سردار    قجر    مظفر      نیشان             فاتح و پیروز  نه    جنگ  و   میدان

دارلویس    کریا  نو  مزار    ویش              سردار پر زور   بی   خوف واندیش

ژ   دوره   نادر  چنی    کریم خان              حکومت دریا و ملک   یاسم  خان

اولاده     مهشور    ایل  میرخسرو           فرزند    ناوی    سردار     پیشرو

تک داد او مسند تکیه گاه قدرت               گاواره  گوران  کرد ش  و  پایتخت

ژنسل  محمد بیگ سردارپر زور                فرمانده ی بی باک  خان   لا طور

اولادان  خاص  نسل  نوه  خان               عابدین و موسی  ملک یاسم خان

کوری   ترش   بی  شیر   یگانه                سلطان   علی بیگ   در   در  دانه

قلای  دله کم   کریا    سنگوران                پی خانان  ورین   مردان    گوران

سلطانعلی بیگ   بور   غضبناک                قهرمان   قین  دلیر  و  بی با   ک

 آقا عابدین بیگ سرحلقه  خانان               شیر شیر شکا ر نه سر    دیاران

دلیر  بی پروا    بور سنگین سام              صاحب کمالات هم عقل وهم فام

ریش دوفاقش مهشوربی اوعام              صادق گفتاربی هم  شیرین  کلام

آما   او  عاشقان   شیر    هنرمن              بی و سنگربان   بور صف شکن

آبادی  عاشقان ای دس واودس                کریا   و اسم  شیران  سر مس

عابدین و موسی     میران اعظم              خانان    ناوی  یاران    هاو دم

فرامرز و   سهراب یلان     جا دار              چنی چن سال بین و  مرز دار

میرخسرو فرزند   عابدین  سالار               فرخ   و  حید ر  چنی    ذولفقار

اسماعیل خان    همیشه    بیدار             اولادان   پاک   شیران   هوشیار

کانی فرخ خان اسمش مهشورن           زور حیدری نه جنب  و جوشن

حیدری   لقب   آقا       حیدر خان             سوار  سر حد  صاحب  مرزبان

ناوش مهشور بی نه ایل   گوران           فرزند    ناوی   سلسله   خانان

مرز   ایل  گوران چنی  سنجاوی            سپریان  و   دس   حیدر     ناوی

آقا  عابدین بیگ   سرحلقه خانان            مهشو ر بی او عام نه ایل گوران

کوری  ترش  بی  لایق  و جادار             ناوش سرهنگ  بی سردار سالار

باچم  و   زوان  و لفظ    شیرین              پیشنه ی    تاریخ    اجداد   ورین

بواچم   پری   خواصان    خاص              جه در و گوهرجه  دانه  والماس

ذوالفقار بیگ سر  برزو   سرور               جه  لای بابو چوین  دانه  گوهر

هم بگزایه ونجیب هم دیاری بی            هم جانشین خان هم کاری  بی

نه   اوج   قدرت غرور    جوانی             راهی بی نه راه پی سفر  باقی

آقاعابدین بیگ سر حلقه  خانان              خمین  و خمبار  بین سرگردان

هرصو نه کله سحرو دنگ   برز              مچریا و  فرزن   سردار سر مس

مواتش و فرزن  روله  سردارم               له شون  بالات خم  بین  و بارم

ناوش  دیاری  بی  دیار و  دیار                او یل    مسته  بور    بی    قرار

 بواچم   پری    اولادان    خان                هرگزگوش مدن و دنگ نااهلان

هرکس عاقل بودایم بیو گوش                اجداد  ویش    نمکو    فراموش

نه کرین کاری که  بود و عادت               رگ وریشه ویت  بکری  خجالت

هرکس بنا سان ورگ و ریشه                گورائی  نیاکان   بکران   و  پیشه

بواچم      پری   اولادان   خان                 هرگز  مکفن   و شون   گمراهان

حکیم سخن سنج هم سخندان بن          عاقلان  کار  جور   پیشنان    بن

باوران  و یاد   گذشته   پیشنان                خنجر  و سنان کار نکی      لیتان

بوینین  و چم    باورین    و  ویر                نیاکان    گورا  و   عقل   و    تدبیر

هی داد هی  بیداد  ندس زمانه                خانان   سلطانان   بین      بیگانه

دوگوهرش  بی گواهر   نیشان                جد    بزرگوار     شیر      لا مکان

خواصان خاص بااصل و نیشان                 آقا  خسرو بیگ  چنی  الفت خان

باچم و زوان ژ اصل و    ارکان                   زنده   کم    ژ  نو     نام      نیاکان

بواچم   ار هی  خانان    ورین                   صاحب ملک  ماوا  نه  عهد دیرین

نام و  نیشانتان  هن له  تاریخ                   ژ   کره    زمین    تا  سیاره مریخ

خوانین یکسرنه تاریخ  گوران                   همیشه  دیارین  جه کل سرحدان

این شعر ادامه دارد وبرداشت از این شعر باذکر نام نویسنده بلا مانع می باشد در پایان بنده شاعرنیستم اما گهگای شعر می سرایم واز استادان بزرگ این فن عذر می خواهم اگر نواقصی در این شعر است با نظرات وپیشنهادات ارزنده وسودمندشان بنده را راهنمای فرمایند باتشکر فرامرز خسروی گوران

یاد ایل وه خیر

یاد ایل وه خیر
گوشه ئ دلگم چجور واز بکم
گپ عشایر چیو آغاز بکم
دی بوو پیازاخ ریون دان نیه
دی نان ساجی وه ر تاوان نیه
دی دنگ صیاد هووره چرر نیه
زرین سواران له کلهر نیه
صدای نازاران پاشنه پر نیه
تفنگ چی آهو له گل بر نیه
گَل گل نازاران له سراو نیه
شوخیو خنه خن له لیو آو نیه
له تقه ئ برنو دس تفنگ چی
گله یل هراسان نوی من وه جی
دی هول و کوچ وهاران نیه
رنگائ رنگ واران دواران نیه
پشیوی سووه یل وره ما نیه
دی هیله ئ اسپ و قووره ئ گا نیه
قاره ئ میه زای ناو آخل نیه
گیری کیوانوو داخ له دل نیه
دی رمه ئ دیول دنگ ساز نیه

غمزه ئ نازاران له ریو ناز نیه
دی چوپی کیشان ناله ئ ساز نیه
دنگ سیور کردن و هی شاواز نیه
دی دنگ سوار برنو شان نیه
آثارئ له شوون مال خان نیه
دی رمه ئ گاوس دولمن نیه
کره جور قتو دار وه ن نیه
دی دیک وخزیان له دوو خس نیه
له ناو آخلیل دنگ پس نیه
نه بووله ئ بزن نه قاره ئ میه
دنگ هول و کوچ عشایر نیه
صیدمحمد شیرزادی
وینه گر . دکتر کیخسرو بابایی

حضرت تیمور مرمو :

حضرت تیمور مرمو :
چرخچی جهان منشورن نه عام ............... زور ظالمان بگیرو تمام
وختن که بیو مامور سلطان.................. وکیل حقن نه کرمانشاهان
 چوار ملک حاضر ملوان و دویر......مواچن پی چیش یه هانه زنجیر
 یه زنجیر نین یه رشته نورن...............موسی نه کلام نه کوه تورن
 یه رنگ ویشن و زنجیره وه.................و دام و دستان و ی تکبیره
وه بازار خواجام صد هزار رنگه............پادشام خوشیره بنیام نهنگه
هاوارم سلطان و بنیام کردن...........هم زنجیردو شاخ نریان نه گردن
 فانی تمام بو ویران بو یانه .................یاری رواج مو،شم و پروانه
اول وآخرم کلام یارن........................من خو علی دیم دلدل سوارن

 [L خلاصه از زندگی حضرت تیمور در دهستان گوران واقع در استان کرمانشاه سه روستا به نام بانیاران وجود دارد و یکی از این قریه ها بانیاران تیمور نام دارد که تقریبا" در ۲۵ کیلومتری بخش گهواره گوران قرار دارد ۰ حضرت آتیمور در زمان سلطنت ناصر الدین شاه قاجار میزیسته ودر همین زمان در سن ۲۰ سالگی در محل میدان اعدام کرمانشاه ( بانک ملی کنونی) اورا شهید کرده وسر مبارکش را از تن جدا کردند ۰ حضرت آتیمور از یاران حضرت آسید براکه گوران بوده ۰ تیمور بانیاران را از روی کلامات دوره آسید فرضی باید شناخت که این بزرگوار به همراه یارانش در دوره نادر شاه افشار میزیسته اند ۰
: حضرت شیخ امیر یکی از یاران آسید فرضی گواهی تیمور را اینگونه بیان میکند

: تا تیمور پای طوق نرژیو و حوین.........پشت ظالمان نمبو زوین

 ودر جایی دیگر با توجه به اینکه حضرت آ تیمور تجلی ذات با با یادگار میباشد میفرماید
 گاه بو نه جلوه ی شهید نازار............بنمانو دفتر حسین یادگار

سید جوزی فرزند آسید فرضی که یادگار مهمان میباشد در مورد تیمور بانیاران میفرماید :
جه بانیاران دا برز بو قوای قو .......پر بو نه غو غای قاپی دالاهو
 بروز بو هم همه یشورش تیمور........کرو صرافی بدان زین کور

  در جایی دیگر محل شهید شدن تیمور بانیاران را سید جوزی گواهی میدهد:

ایمجار نو دما و فرمان شاه.....
 نه کرمانشان دا روح طی مکروم .......نه غیب چنی تو آواز مدروم


و حضرت سلیم که شاه ابراهیم مهمان بوده است در مورد شهید شدن تیمور بانیاران اینگونه میفرماید :
تیمور پی باقی کرو ادعا........................ناگاه بوینو علم سیاه
علم قتلش نه غیب اظهار بو............تیمور هم شهید تیغ آودار بو

و اما خلاصه ای از زندگی تیمور بانیارانی ۰تیمور فرزند رضا که بنا به نوشته محققین و تذکره نویسان در سال ۱۲۴۶ حجری قمری در روستای بانیاران منطقه گوران در دامنه کوه دالاهو از توابع استان کرمانشاهان پا به عرصه وجود گذارده و ایام کودکی و جوانی را ضمن اشتغال به شغل شریف کشاورزی و دامداری در حد و امکانا ت محلی به تحصیل علم و با روحی با عظمت به کسب وصول به حقایق باطنی پرداخته تا حدی که سر امد درویشان و گویندگان و شاعران روحانی و عرفانی دوره ی حضرت آ سید براکه که اکثر در قریه ی توت شامی پر وانه وار گرد شمع جمال اقا و مولای خود جمع بودند گردید ایشان دارای کشف و کرامات بسیاری بوده ودر دوره خود شروع به پیشگوییهایی نموده که همین مسیله باعث گردید که یاران مخلص گرد شمع جمالش جمع شده و ارام ارام نام مقدس تیمور بر سر زبانها بیفتد با توجه به اینکه در اطراف هر گلی خارهایی خطر ناک و آزار رسان بسیار ند و هر لحظه قصد آزار گل زیبا و خوش بو را دارند لذا در اطراف و نزدیکی ان بزر گوار نیز دان زشت سیرت بودند که با خبث طینت و حقد و حسد شروع به کینه توزی و آتش افروزی و طرح نقشه ی شومی نمودند و با رفت و آمدهای مکرر در نزد حکومت وقت کرمانشاه ( عماد الدوله ) و حاکم شرع ( اقا محمد علی کرمانشاهی ) که نصبت به یارستان و درویشان حساسیت عجیبی داشت و قبلا" نیز مظفر علی شاه کرمانی و معصومعلی شاه دکنی و چندین نفر دیگر از صو فیه را به قتل رسانیده بود و نزد ایشان چنین وانمود کرده بودند که تیمور علاوه بر اینکه با نشان دادن اعجاز و کرامات از راه سحر و افسون و جادو بر ضد دین و مذهب نیز قیام کرده و با اعلام جمهوری خواهی قصد کودتا دارد و یکی از مدارک بد خواهان بند کلام منظوم و معروف مبنی بر پیشگویی در بوجود امدن جمهوری و اخراج شاهان از تخت و تاج سلطنت است که میفرماید :

شکسته قولان حکمش رواج بو...........شاهان نه روی تخت عالم اخراج بو

 تیمور سری پرشور داشته قلندری بی پروا واز جان گذشته و نصبت به حکام زمان بیتوجه بود لذا با توجه به مفاد کلامات انقلابی وی و ازدحام پر شور و بی سابقه مردم و سعایت و بد خواهی گمراهان دور از حقیقت محلی اخر الامر ماورین حکومت آتیمور را با حالتی دستگیر و به دستور عماد الدوله یکسر به نزد حاکم شرع آقا محمد علی کرمانشاهی میبرند و تیمور تنبوری در دست داشته چنانکه مرحوم معصوم علی شاه شیرازی در صفحه ۵۹۱ جلد سوم طرائق الحقایق از قول میرزا محمود گرکانی یکی از طلبه هایی که در ان لحظه ودر ان زمان در محضر حاکم شرع بوده تلمذ میکرد مینویسد : در محضر حاکم شرع بودم که درویشی به نام بابا تیمور به نزد حاکم آورده و حاکم شرع از او پرسید که اصول دین تو چند است و ان در ویش شروع به تنبور زدن کرده و میخواند که یکتاست یار ما بی همتاست یار ما و با تنبور خود کاری کرد که هیچکس در ان مجلس نمیتوانست حرکتی کند و در پایان نیز به حاکم شرع گفت مگر متوکل شدی که راه را بر زوار میگیری و از خانه بیرون رفت و چون طبق کلامات خود حضرت آتیمور باید در راه دین سلطان شهید میشد لذا خود را به سربازان حکومت معرفی و پس از ۶ ماه حبس عاقبت در سحرگاه روزی در سبزه مبدان کرمانشاه شربت شهادت را نوشید تا به یارسان این پیام را بدهد که جان کمترین چیزی است که میتوان در راه دین سلطان اسحاق داد در رابطه با شهادت وظهور مجدد ایشان کلاماتی شیوا از آتیمور به جای مانده که چند خط از ان در ذیل اورده شده است تیمور سر بده وینه ی قربانی ......فانی و چب ده باقی
مستانی در رابطه با ظهور مجدد میفرماید:
 پری زنجیرم دل ماران و تنگ .........یه کرده ویمن و هزاران رنگ
وعده ی مویرو یک مانگو نیمی................مکروم وپا شور عظیمی
ذات من نه ذات حیدر دور نین ............شکاکان ماچون یه تیمور نین
یاران بزانان یه کراماته ....................مرده زنده بی هیهات هیهاته

در پایان جهت اطلاع بیشتر از یاران عزیز میخواهم که به شرح زندگانی تیمور بانیارانی و تیمور ثانی نوشته استاد گرانقدر و پیر فرزانه مرحوم اقا سید امر اله شاه ابراهیمی مراجعه نموده و جهت دست یابی به کلامات شیوای حضرت آتیمور به دفتر کلام تیمور بانیارانی و تیمور ثانی که توسط استاد فرزانه مرحوم آقا حسین روحتافی تصحیح گردیده مراجعه فرمایید عکس از زیارت گاه تیمور بانیاران گوران

...........گیان تسلیم کروم ندس گمراه

مناجات عارف بزرگ گوران مرحوم میرزا حسین سهرابی به درگاه حضرت شاه ابراهیم

مناجات عارف بزرگ گوران مرحوم میرزا حسین سهرابی به درگاه حضرت

شاه ابراهیم

ابراهیم سویر
پادشای غضو پوش ابراهیم سویر
پاکتاو کویره ی شراره ی تنویر
زننده زور مشت خائن نه خو گیر
مریدت نه حبس قفس محبوسن
نه سختی زحمت پوسیده ی پوسن
عذاب محبس کاری پیم کردن
عقل و هوش و فام نه لام ویردن
یسه سر بین و بار گردن
عاجزم نه گیان راضیم و مردن
نی دم آخر توم و یاد کردن
چه ویت مپرسم انصافو شرطن
کسی چون تو شای پیر تختی بو
باید تاریکی حبس نه بختی بو ؟
هر چن مزانم من سزاوارم
نه کردی گنای ویم شرمسارم
ایساته اسیر اسرین و بارم
غیر نه قاپی تو امید ندارم
لطف کرم کر ای کرمدارم
روشن کر ضمیر تاریکی تارم
له سختی زحمت لیوم و بارن
دل نه شوق و ذوق دنیا بیزارن
حجره درونم تاریک تارن
شادیم شیونن غم و خروارن
دل کیلن نه دست وسواسی خواوان
ویلانن چون تویل نه تاف آوان
برس و فریادم تاقتم تاوان
هناسم او چرخ هفتمین یاوان
عالم هراسان زله ی دنگمن

کافر مسلمان زردی رنگمن
تاقم تاوان فره تنگمن
روشنی دنیا شو زرنگمن
دس نیک نامیت بارو شانمدا
رحمی کر و ی حال ناتوانمدا
تاوا چون الله امناء و صدق
تونی آگاه دار طاق هفت طبق
حسینم سرم و تو سپردن
بازگشتم نین تا و روی مردن

دنیای ئیمه‌ و ئیوه...کاوه‌ خوسره‌وی

دنیای ئیمه‌ و ئیوه
ئه‌ڕا مادیا و گشت مناڵه‌ نازاره‌گان

دنیای ئیوه‌ ڕه‌نگا و ڕه‌نگه،‌ وێنه‌ی سیمینه‌وزه‌ڕینه‌
دنیای ئیمه‌ لافاو ژانه، سه‌راپاێ ڕه‌نجیانه‌ و کینه‌
له‌ به‌ین خوه‌شی و ناخوه‌شی، ئیمه‌ مڵوزم خوه‌شیمن
ئیوه‌ فریشته‌‌ی خوه‌شبه‌ختین، دنیادان پڕ له‌ خه‌نینه‌
بازار ده‌رد ئیمه‌ گه‌رمه‌ و شه‌ڕ له‌لێ وارێ قسه‌مان
ژیان ئیوه‌ شاد و ساده،‌ جوان و زه‌ریف، مه‌خمه‌ڵینه‌
له‌ وڵات زه‌ین گه‌وره‌گان، دایم ها که‌مین دێو شه‌و
له‌ ئاسمان خه‌یاڵ ئیوه‌ به‌س، بریقه‌ی لیسک زه‌ڕینه
دیاری ئیمه‌ ئه‌ڕادان هه‌ر په‌ژاره‌ و خه‌م بێ پایان
ئومێد و خوه‌زیه‌ی ئیوه‌یش، دنیایک سانا و شیرینه‌

2012.06.22 کاوه‌ خوسره‌وی

قه‌ریبی

قه‌ریبی

وجـوودم گــومـه و ڕوحـــم زنــدانــی
هــه‌ر نه‌یم وه‌ چه‌و، جوانی زنـگانــی
قـــه‌ریــبی بـــڕی، هیــوا لـــه دڵـــم
سـه‌رچاوه‌ێ ئـمـر، بـیه کـووره‌کانــی

2010/5/1 سوێد

کورد و سێدارە..کاوە خوسرەوی

کورد و سێدارە

لە ناچارییــە مەرگ و ســێدارە
ڕێ ئــازادیــیـە ئــــەڕا وڵاتــــم
با لەشم بکوشن ڕوح من نۊرە
هەرگز نامـرم من ڕوژهه‌ڵاتـــم

سەرم بــەرزە مـن لـە ڕێ ئازادی
هەوڵـدانم فەرزە ئەڕا نیشـتـمان
با قــوربانی بــم لــە ڕێ ڕزگـاری
بەشکەم ساڕێژ بوو زام گشتمان

من و ئازادی لە یە سەرچاوەیم
ئەو دژ بێدادی من ئاشتیخوازم
لە ڕوژ ئەزەڵ هەتاکوو ئیسە
من تەنیا وەگەرد ئازادی سازم

ئەڕا داگیرکەر سەرم خەم ناکەم
بێترس گرمەوەر ڕاگەێ نەجاتم
جوور ڕوژ ڕوشن لەلیم ئاێانە
وە مەنزڵ ڕەسێ کاروان خەباتم

کاوە خوسرەوی 2013.10.29

شعر دیاری. کاوە خوسرەوی

دیاری

ئ

ەگەر هاتی!
مشتێ خاک و دانەێ هەنار
وەدیاری بار،
تا دڵتەنگییەیل بێ پایانم
بێقەراری ڕوح و ئازار گیانم
ئەڕا خاکم باس بکەم.
وە تام هەناریش
ساتێگ بچمەوە دووخ مناڵیم
دەوران گەمە و بێخەێاڵیم
تا لە ساێ دار سەوڵێگ،
لە ناو سەمفونیاێ سەوز زاگروس
یادێگ لە یاران خاس بکەم.

لە میلکان من
خاک و ئاێەم و هەنار
لیسک خوەر، باڵاێ سەوز دار
شەوق ژیانن،
بەڵام لەێرە، وەسەرهات ئییانە
ئەڕا کی باس بکەم؟!
سفرەێ دڵم چۊ واز بکەم.
ژیان ئەسیر زمسانە و
ڕوح ئنسان بەشێگە لە یەخبەنان.

20131017 کاوە خوسرەوی

ای کورد

ای کورد...
اگر تمام دنیا تو را فراموش کند!
اگر حقوق بشر و سازمان ملل تو را فراموش کند!
من هرگز تو را فراموش نمی کنم!
لعنت بر قلم های خاموش، لعنت بر سکوت!
لعنت بر این سایه تاریک که جهان را تا مرز مرگ کشانده!
لعنت بر این استعمار که قربانیش نژادی است از خود من!
چرا از سادگیت جهانی خرم برای دیگران به بار آمده؟!
چرا در وادی غربت و آوارگی نام تو می درخشد؟!
آیا از سادگی توست یا از نفهمیدن کسانیست که انسانیت را نمی فهمند؟!!
کلمات برای توصیف آوارگیت به ضجه در آمده اند!
از سادگیت بگویم یا از کوچ به اجبارت؟!
از حلبجه و انفالت بگویم یا از جوانان سر بر دارت؟!
از آوارگی یک قرن بگویم یا دو قرن یا سه قرن، چند قرن؟!
از سرزمین تجزیه شده و ۴ تیکه ات؟!
از چه بگویم! که نزدیک است صدای بغض ملتت دنیا را بر هم خراب کند!
آباد باشی و آباد گردانی دنیا را...

لطفا به اشتراک بگذارید

چرا باید شلوار زندانیان و اعدامیان کوردی باشد؟

چرا باید شلوار زندانیان و اعدامیان کوردی باشد؟!!
کجای دنیا کسی را در لباس ملتی که نمادش همان لباس است اعدام میکنند؟!
چرا نباید از لباس مخصوص زندانیان استفاده شود؟!
لباس کوردی مدرکی برای به رخ کشیدن اصالت فرهنگی چندین هزار ساله‌ ملت کورد است!.... واقعا چرا؟!
لطفا به اشتراک بگذارید.

دوست فارس زبان من

دوست فارس زبان من :

من و تو با هم در این خاک متولد شدیم. تو وارث تاریخ 2700 ساله
شدی و فرهنگ اصیل ایرانی، اما من مجبور به نسیان تاریخ 6500 هزار ساله خود شدم .
تو در مدرسه به زبان مادریت شعر خواندی و جایزه گرفتی و من به دلیل صحبت به زبان مادریم حکم اخراج.

تو تنها به این دلیل که می توانستی زبان مادریت را حرف بزنی با سواد بودی و من با اینکه در هفت سالگی دومین زبان را آموخته بودم بی سواد و کودن!
تو برای گسترش زبان مادریت کتاب، مدرسه، رادیو، تلویزیون، مجله، نشریه و بودجه داشتی و من به دلیل زبان مادریم تحقیر، تهدید و تنبیه.
با اینهمه به محض اینکه پایمان را از این سرزمین بیرون گذاشتیم ، تو آرام آرام فارس بودنت را فراموش کردی و هر گاه که به زادگاهت بازگشتی با گویش شیرین ! " فارگلیسی " سخن گفتی و فرزندانت همان اندک را هم نتوانستند ، چون ابا داشتی از آموزشش .
اما من و فرزندانم هنوز حاضریم تحقیر شویم ،
ولی ......
زبانمان را همچنان زنده نگاه داریم
لطفا به اشتراک گذارید...

شاعر شیرین سخن و عارف بزرگ گوران میرزا حسین سهرابی بانیارانی.....................تیموری خلات طور ندوشم

 شاعر شیرین سخن و عارف بزرگ گوران میرزا حسین  سهرابی بانیارانی

تیموری خلات طور ندوشم
 چوین کوره ی حداد مدام نجوشم
سرمستم نه عشق شای قرمز پوشم
بطال بو بساط بزم سرداران
 بریزو و ضرب توپ قمپاران
 مپوشم لباس خزا پی خزو
 جلو ریزان کم و روژ و و شو
 بوم و پیش آهنگ دعوای جنگ دین
نه هر لا خیزو صدای بانگ شین
چمرای کرم دلدل سوارم
پی واده ی ظهور امیدوارم
پیاده جنگی طور و شانم
شکاک شق کرم مرد میدانم
 حق میش و جور نه گرگ مسانم
جنگ جوی سپای آخر زمانم
 طور ندوشم طور نه دوشم بوده
تیموری خلات طور نه دوشم بوده
شر جوی شرانگیز برگ شر پوشم بوده
 برگ شر پوشم پیاله شربت ازلی
 نوشم وقتی بخیزو آشو نه شاران
 لش نه بان لش چوین گلای داران
 اوسا قاصدم تامین بو و دو
 و امر فرما امیر عرو تا مچم

و پای بیداغ رنگین سر وینه ی
کشتی گیج مخوی زمین جواهر
 و کو گوهر و بارم حسین دفتران
ها له طومارم طور و شانم
 آشو طلبم گرگ دمانم
 ذات تیموری بی و مهمانم
 بیداغ چی بلوک تیپ سلطانم
با تشکر از  یار  عزیز................

شێئر: کاوە خوسرەوی- دیاری

شێئر: کاوە خوسرەوی-دیاری

سه راو نه ره کانی

 دیاری
 ئەگەر هاتی!
مشتێ خاک و دانەێ هەنار
 وەدیاری بار،
 تا دڵتەنگییەیل بێ پایانم

ڕبێقەرای روح و ئازار گیانم
ئەڕا خاکم باس بکەم.
 وە تام هەناریش

ساتێگ بچمەوە دووخ مناڵیم
دەوران گەمە و بێخەێاڵیم
تا لە ساێ دار سەوڵێگ،
 لە ناو سەمفونیاێ سەوز زاگروس
 یادێگ لە یاران خاس بکەم.
لە میلکان من
 خاک و ئاێەم و هەنار
 لیسک خوەر، باڵاێ سەوز دار
شەوق ژیانن،
 بەڵام لەێرە، وەسەرهات ئییانە
ئەڕا کی باس بکەم؟!
سفرەێ دڵم چۊ واز بکەم.
ژیان ئەسیر زمسانە و
 ڕوح ئنسان بەشێگە لە یەخبەنان.

2013/10/17 کاوە خوسرەوی

اشعار شاعر زنده یاد میرزاحسین سهرابی بانیارانی گوران معروف و فردوسی گوران

دوستان عزیز و برزگوار امیدوارم در آینده نزدیکبا همت و یاری   یاران عزیز
اشعار شاعرزنده یاد  میرزاحسین سهرابی بانیارانی گوران معروف و فردوسی گوران
تمام اشعاری در وبلاگ کوردان یارسان بگذارم






صوفی کنی کار

تو بونــــــــای کیشـــی ســـرو کنی کار

خـــداوند یـکه و مخلـوق صـد هزار

هریــــکی ریـــگـه بویـــــان دا قرار

ار خدا میلی بیـا مخلوق یــکسر

وی گشـ ت اطـاعتیان و پــیـــغمبـــر

وی بو ایــجـــادی کــرد دیـــن حـقـیقـت

تا ســـــــرایت کــــا حق و طـــریقت

داود پـیــــغـــمـــبر و زبـــــــــوروه

موسی و تــــــــوات و کوی طوروه

صحف و انجیــل عیسـی روح الـــه

له تیـیان نویســــــان آیه بســم اللــــه ام

چـــوار کتیوه بــر له فرقـــان بـو

مـحمــد پیـغمبــــری آخـــر زمان بـــو

بـو چـــی تــو اونــه اقدامت چـفتــه

درونت لــــه ژار وک پوتــی نفـــتــه

مزمــتـــــی دیــــن مــکــه خــراوه حـرفـی

نــــــالایــق بو تـو نـــابـــــاوه

دنــیــــــا یـکـی جو یکی ســـــراوه

هـــر دویــــان لــه لای خــوا حســاوه

ار توای بزانــی وضعی زمــــــانه

روژی تشریف بـوه بــو قصاو خـــانه

وقتـــی بز و میش مکــران کشتـار

هـــر یک و پــای ویـش مکیشن و دار

بزانـــه بازخواز ام دنیــــــــا واسه

بــــا قـــی بیخوده ام دنـگ و بـــاســه

ام دنیــــــا بازار کس کس ننـــاسه

هـــر خوی ده زانی وم چفتو راســــــه

ار دیدت صراف گـــوهر شنـاســه

مخلوقــی خــــوا وک یـــک بنــــــاسه

صـــوفی بـــعد له یه مکه وسواسه

نصیحتی من بــگره گوش خــــــــاصه

حسین کـــم و پیش بو تو کرد تاسه

قطعـــــا نازانی وم دنگو بــــــاسه

با تشکر از  یار عزیز  و دلسوزم  که  زحمت  میکشد  در  این  راه  یار و یاورمان  هست
 با تشکر  از  جناب دکتر کیخسرور  بابایی عزیز و  برزگوار  برای زحمتشان .
 ممنون  میشودم  از  کسانی  که  در  اثار   و اشعار میرزا حسین سهرابی  کپی میکنند  وتشکری  از  تلاش و  کوشش  دوستان  عزیزمان  داشته  باشند   یا  حق  ارزوی همه  ما  یاران یارسان  روزی  هست  که  همگی  به  حق  و آزادی  خودمان  برسیم   امیدوارم  تا جای  که  امکان دارد  برای حفظ  فرهنگ و ائین یارسان  که یادگار  زاگرس و یکی  از  تمدنترین  تاریخ  بشرنیز  میباشد  ...
در ضمن ما  همه ای  یاران     عزیز  میوه   یک  درختیم ؟



" درخت از ميوه اش شناخته مي شود. ... زيرا كه زبان   اصالتیمان  همان  زبان  مادری   هست از زيادتي دل سخن مي گويد. مرد نيكو از خزانه نيكوي دل خود، چيزهاي خوب برميآورد و مرد بد از خزانه بد، چيزهاي بد بيرون مي آورد."

 حال که دیدیم نتیجه ای که در زندگی هایمان به بار می آوریم بسته به خزانه ای پر گوهر  فرهنگ  و ائین  کهن  یاری  که در دل نگه می داریم و با این تصور که همه ما برای  نشان دادن  اتحاد و یاری دست  از  هیچ تلاشی  بر نداریم  ثمره  کارهای   خوب دست به دست همدیگر است  که  باید انجام  دهیم  ،
ارزوی من  روزی  هست  که  همه  ما  به  حق و آزادی  خودمان  برسیم
  دعا گوی  خیرتان  کاکی  علی 

میرزا حسین سهرابی....دانای دالاهو .

دانای دالاهو .
زلال بی گرد دانای دالاهو
قادر قدرت کرامات بی شوو
محرم اسرار ذات ازل رو .
گاهی دیوانه بیاوان یانه .
گاه شریک سر یکتای یکدانه

میرزا حسین سهرابی

به قلم استاد حسین قاسمی گهواره با کسب اجازه از محضر بزرگواران واستادان آگاه در مسایل فرهنگی وآیینی کهن

وسیخان  قاسمی

با درود وسلام به خدمت دوستان ارجمند ویاران گرامی.
با کسب اجازه از محضر بزرگواران واستادان آگاه در مسایل فرهنگی وآیینی کهن .
دوستان در منطقه گوران ودر میان ایلات بکر ودست نخورده از نظر رعایت آداب وفرهنگ یارسانی رسوماتی که ریشه در تاریخ این مرز وبوم کهن دارد به مواردی بر میخوریم که در ریشه یابی آداب وفرهنگ باستان ریشه در سپیده دم تاریخ دارد وبهتر و با باور ویقین میتوان گفت ریشه در آیین میترایی ورزوان پیش از زرتشت وآیین زرتشتی دارد البته با رنگ وبوی آمیخته با آموزه های یارسانی ویکی از صدها بازمانده این آیین کهن وجود سال وماه وچهار فصل متمایز از گاه شماری کنونی ایران وعربی ورومی وبابلی وووودر میان یارسانیان کرمانشاهان که مبدا وسرچشمه اینان گوران وایلات وابسته به آن نظیرقلخانی وتفنگچی وبهرامی وسنجابی و...میباشد گاه شماری کوردی یا گاه شماری یارسانی است.
کوردان گوران یا یارسانیان منطقه سال 360 روزه را به 12 ماه تقسیم ودر پایان سال پنج روز با نام پنجه وتار که خود دارای مراسمی خاص بوده وتا حدودی هست حساب نکرده واین پنج روز در آیین زرتشتی ایرانی به پنجه دزدیده نامور است وهمچنین 12ماه سال را به چهار فصل تقسیم وهر فصلی را برابر باور واعتقادات یارسانی به یکی از چهار ملکه یا چهار فرشته مقرب صاحبکرم از یاران هفتنی مختص میدانند که فصل بهار به داود کوسوار وفصل تابستان به پیر بنیامین وفصل پاییز به پیر مویسی وفصل زمستان به مصطفا اختصاص دارد.
البته فصل بهار کهمختص داود کوسوار است خود دارای آداب ومراسماتی خاص است که در پی آمد نگاشت خود بطور مختصر به آن می پردازیم.
مردم یارسانی گوران در شبی که فردایش فصل بهار آغاز میشود با دعا دادن نذری که بیشتر کولیره یا گرده است به نیایش وراز ونیاز با خداوندگار پرداخته ودر برپایی جشن وسرور وشادمانی این فرارسش فرخنده را گرامی میدارند ودر تاریک روشن هوا بر مزار درگذشتگان حاضر وضمن دعادادن نذری وروشنکردن مشعل که از پارچه نخی که بر سر قطعه چوبی بسته میشود یاد در گذشتگان را گرامی میدارند ناگفته نماناد گریه وشیون در این روز بر مزار درگذشتگان را جایز ندانسته وحتا منع گردیده است اما به دو مورد از این رسم وآداب کهن که گفتیم ریشه در تاریخ مهر میترایی وزروان پیش از زرتشت دارد باز گشت روان مردگان برای سرکشی به خانواده وباز ماندگان است که در ایین زرتشتی به بازگشت فروه هران نامور است که مردم یارسانی منطقه گوران آنرا با آداب خاصی برگذار میکنند وآن اینکهیک روز مانده به آغاز فصل بهار زنان با بارگذاشتن گندم کوبیده از نوع سفید ونخود وخشکبار مانند برگه زردآلو قیسی وکشمش وآلوچه خشک وغیره برای شب تمام خانواده ها در انتظار موجودی بنام گافاره وه کول میباشند که باور واعتقاد دارند دراین شب به سرای آنان مرجعه میکند که با گذاشتن وسایل پذیرایی از قبیل قاشق وکاسه وحتا لوازم آرایشی زنانه مانند سرمه دان وگلاب وبید مشک در کنار ظرف بارگذاشته شده که به حلیم یا گنم وا نامور است میگذارند وبا این باور که گافاره وه کول که به نظر حقیر همان روان درگذشتگان است از آن تناول میکنند وتا فردا که اول روز بهار است کسی یعنی کسی پیش از گافاره وه کول از آن تناول نمی کرد... یادش به خیر آن روزگاران که با افکار کودکانه خود تا بامدادان چشمانمان با خواب بیگانه میشد تا شاید گافاره وه کول را ببینیم وبا بلند شدن هر آوایی با ترسی آمیخته باکنجکاوی پیرامون خود را به نظاره می نشستیم...
اما در شب دوم بهار کوردی مردم بدون استثنا با پختن برنج و خورشت ودیگر خوراکیهای محلی دوباره در انتظار موجودی دیگر بنام شلکه .شه لکه..می نشستند وبراین باور بوده وهستند کسانی از گافاره وه کولها که در شب پیش نتوانسته اند خود را به منازل برسانند امشب در این میهمانی حضور بهم میرسانند وطبق کنکاش در فرهنگ وآیینهای کهن ایرانی که براین باور بودند روان در گذشتگان پیر یا افلیج که نمی توانند در شب اول بهار خود را به سرای بازماندگان برسانند در شب دوم حتماً خواهند آمد..
آری دوستان در انجام این مراسمات محلی کهن دنیایی از یکرنگی وراستی ودورستی در بین مردم نهفته بود که یاد آوری آن برای من وهم سن وسالهای من لذتی پایان ناپذیر بدنبال داشته ودارد..
هدف از نگاشت این مسئله اول یادآوری برای آنان بود که در فکر پشت پازدن به این مراسمات آیینی هستند ودوم نوجوانان وجوانان ما بدانند گوران دارای همچنین مراسماتی بوده وهست که ریشه در سپیده دم تارخ دارد.
دوستان را به خداوندگار می سپارم وسپاسگزارم که وقت خود را صرف خواندن این نگاشت نمودید..
اول اخر یار. اردتمند

نمای له  گهواره گوران

شما عزیزان وسیخان قاسمی گهواره ای

باز هم له اشعار شاعر شیرین سخن و عارف بزرگ گوران میرزا حسین بانیارانی

بالیول دانا  دانای  دالاهو

باز  هم له اشعار شاعر شیرین سخن و عارف بزرگ گوران میرزا حسین بانیارانی

دوستان وه ئه یوه مزگانی له اینده نزیک وه امید مولا و کمک دوستان بتوانیم اشعار
میرزا حسین سهرابی شاعری خوش بیان و عارفی گوران له اختیارتان قرار بیه من


نی جه سوار هی
 هانا یا بالیول نیجه سوار هی
 دیوانه خوش خو پخته و پلیار هی
محرم اسرار پروردگار هی
نه لام جم بستن . خم و خروار هی
 اسرم پا و سیل فصل وهار هی
خم نداری زور قرض دار هی
 تهدید طلبکار صبح و ایوار هی
 صبح و عصر و شام لیل و نهار هی
 شو نه روژ بیشتر هام نه فشار هی
 نه سختی زحمت نه گیان بیزارم
 ماطل پی معاش صبح و ایوارم
ار رسید و داد ور نه فرارم
 به غیر نه فرار هیچ نین چارم

 حسینم نه دس خم گرفتارم
 چمرای کرم نیجه سوارم
  با تشکر  له وینه گر  دکتر کیخسرو  بابائی که  سنگ  تمام  نایه  له  ئه ی  ریوه  اروزی  سر  برزی  ئه رای  له  درگاه  حق  دیرم

ودر زه من  جه ی  ده یری  له ئه یره له  دوست  عزیزم   تشکر  بکه م  ئه رای  کمک  و همفکری 

به قلم پیمان نجفی ..نگاه کوتاهی به ظلم و ستم حاکمان اسلامی بر یارسانیان کرد زبان

نگاه کوتاهی به ظلم و ستم حاکمان اسلامی بر یارسانیان کرد زبان

با اینکه همه ما یارسانیان کرد زبان خوب می دانیم که در ایران امروزی با حاکمان اسلامیش هیچ حق و حقوقی نداریم و تحت سخترین فشارها و ظلمهای این حکومت قرار گرفته ایم ولی من نیز بر خود لازم می دانم که نگاهی داشته باشم به آنچه که خودم لمس کردم و سالیان سال است که ملت ما تحت این شرایط به دلیل ترس از جان و نابودی باورهایمان مجبور به قبول
و فقط سکوت و مخفی نگه داشتن اعتقادات و ایمانهای درونی خود بوده و هستیم من خود در ایران و زیر ظلم حاکمان مراحل تحصیلم را این چنین گذرانده ام پس نگاهی خواهم داشت به ظلم و بی عدالتی حکومت اسلامی به ملت یارسان و زیر پا نهادن تمام حق و حقوق فررندان یارسانی در دوران تحصیلی
از همان دوم ابتدایی که دومین سال تحصیلی در ایران است فرزندان یارسانی کرد زبان به اجبار فراگیری قرآن که کتاب مقدس مسلمانان است را باید بپذیرند
شاید جای سوال باشد که اجبار به یادگیری قرآن چیست؟
اجبار این است که اگر تن به این یادگیری ندهیم در درجه اول فشار و آزار و اذیت را بر خانواده های ما حاکمان بیشتر و بیشتر می کنند.
در درجه دوم اگر قرآن را یاد نگیریم تاثیر گذار خواهد بود در تمامی وضعیت تحصیلی ما و این مانعی می شود برای ممنوع شدن ادامه تحصیل.
پس به ناچار کتاب قرآن را باید یاد بگیریم تا بتوانیم درس بخوانیم و به پله های بالاتری برویم.
پله بالاتر یادگیری بیشتر زبان عربی بود.
باید زبان عربی را بهتر یاد می گرفتیم تا بتوانیم قرآن را به درستی بخوانیم و معنا و مفهوم ان را بهتر درک کنیم.
یادگیری درسی به نام دستور زبان عربی برای ما اجبار بعدی است.
این درس شامل قواعد و نحوه نوشتاری و فعل و مفعولات زبان عربی می باشد
ظلم بیشتر را بر فرزندان یارسانی کرد زبان حاکمان اسلامی  وارد می کنند و باز اجبار و ترس باعث می شود که سکوت حاکم شود و سخنی نگوییم
فریاد نزنیم که من مسلمان نیستم و یادگیری قرآن که کتاب مقدس مسلمانان است بر من لازم نیست.
فریاد نزنیم که من یک کرد زبانم و زبان مادری من کردی است و به جای آموزش زبان عربی و قواعد آن طبق قانون اساسی حق یادگیری زبان مادری را دارم.
در قوانین جمهوری اسلامی در رابطه با یادگیری زبان مادری:

اصل ۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران کاملا شفاف و صریح در این خصوص مقرر می دارد : ..... استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است.“ همچنین اصول ۱۹، ۲۲ و ۲٣ این قانون با اشاره به برابری و هرگونه عدم تبعیض اجتماعی و فرهنگی و غیره به نوعی دیگر این حق مسلم بشری را مورد شناسایی قرار داده است

پس بر طبق قانون جمهوری اسلامی و بر طبق آنچه که من و هزاران یارسانی و کرد زبان دیگر لمس و مشاهده کرده ایم اینجاست که حق و حقوق زیر پا نهاده شده و قانون مصوبه خودشان را نیز بدون هیچ توجهی باطل اعلام کرده اند.

زبان مادری من کردی است و یادگیری زبان عربی که زبانی بیگانه است هیچ ضرورتی ندارد و طبق قانون خود همین حاکمان من حق دارم که زبان مادریم در مدارس تدریس شود نه زبان عربی.


به مرحله بعدی تبعیض قدم می گذاریم:


با اینکه ایمان و اعتقادات درونی یارسانیان از اسلام کاملاً جدا بوده و با توجه به تحقیقات و نوشته های محققان و روشنفکران یارسانی، اعتقادات و باورهای درونی، چگونگی برپایی مراسمات خواص و رسم و رسومات یاری در چهارچوب دین اسلام نمی گنجد.
یاد دادن نماز و خواندن ان به صورت اجباری ظلم و توهین بعدی است به ملت یارسان.
شاید ظلم سنگینی باشد که کسی هیچ اعتقادی به اسلام ندارد و اعتقادات و باورهایش خارج از چهارچوب یک مسلمان باشد ولی به دلیل ظلم و زور آنچه را که از واجبات یک مسلمان هست یاد گیرد و به جا بیاورد.
در دین اسلام سن تکلیف برای آقایان 15 سالگی ست و برای خانومها نه سالگی.
سالیان درازی است که تمام فرزندان یارسانی در این سنین از طرف حکومتی مجبور به اجرای تکلیف اسلامی بوده و هستند و به اجبار باید نماز خواندن را یاد بگیرند. من خودم نیز به سن پانزده سالگی که رسیدم به اجبار و به دلیل ترس از اخراج شدن از مدرسه پیشانی بر مهر نماز مسلمانان گذاشتم و این ظلم و ستم را نیز باز به جان خریدم.
در اینجا اشاره ای دارم به اصول قوانین معین شده در رابطه با دین در قانون اساسی ایران:
اصل 12 قانون اساسی دین رسمی را دین اسلام مذهب جعفری اثنی عشری می داند.
طبق معنا و مفهوم این اصل دین رسمی در ایران اسلام است و این از نظر من یک نوع اجبار است.
در کشوری که دین رسمی تعیین شود آزادی زیر سوال می رود زیرا من بر این عقیده هستم که آزادی انتخاب حق هر انسانی می باشد و اگر دین کشوری را رسماً اعلام نمایند این حق از ملت ان کشور اتوماتیک گرفته خواهد شد وآزادانه نمی توانند راه و اعتقادات خود را ادامه دهند.
نگاه دیگری که نسبت به این قانون دارم این است:
زمانی که دین در ایران رسماً اسلام اعلام می شود پس تمامی مراحل ورودی و گزینشهای مربوط به استخدامی بر طبق اسلام و شرط اصلی مسلمان بودن است.
پس اگر امروز ما همه می بینیم که وجود گزینشها همه و همه در ایران اسلامی مبنی بر قوانین پایبندی بر دین اسلام است ریشه آن از اصل 12 قانون اساسی است که در بالا به ان اشاره کردم.
حال با استناد به اصل 12 قانون اساسی می توان گفت که کسی نباید از حق و حقوق انسانی در ایران برخوردار باشد جز افرادی که معتقد به دین اسلام می باشند.
برای صحت داشتن نظریه خودم اشاره ای دارم به وجود گزینش که در استخدامیها وجود دارد و تمامی نهادهای سازمان حقوق بشر خواهان حذف گزینش در ایران هستند ولی متاسفانه حاکمان اسلامی راه خود را ادامه می دهند و همین خود نیز ظلم است در حق ملت یارسان که از مرحله گزینش مهر ممنوعیت ورود انها به نهادهای دولتی زده می شود و باز حقی از انها به عنوان یک انسان زیر پا نهاده می شود.

در پایان می گوییم ظلم و ستم و زیر پا نهادن حقوق من و ملتم انسانی نیست.

بهشت بیامه ی گوران جای هفت شخصیت بزرگ ومشهور بیامه

 بهشت  بیامه ی گوران
جای  هفت شخصیت بزرگ ومشهور بیامه
1-دوسته بیامه

2-کمر بیامه

3-براخاص بیامه

4-رضا بیامه

5-صیفور بیامه

6-امام بیامه

7-اجاق بیامه

لازم وه یاد آوریه ئیه   بهشته  شخصیتهای بزرگ له  زمان خ و یان له  گه وره ترین عارفان وصالحان منطقه وئستان    بینه س  وه  له   احترام وجایگاه فره  گه وه ری قرار  گردنه س


: درویش دوسته بیامه

باز گردانشن باز نه ازل جا باز گردانـــــشن

ندوربنیامین بال و شانـــــــــــشن تخــــت سر چمن جای نشانــشن

منیشو نه شان خواجای تخت جام قاصد و تعجــــــیل هم آما نه راّم

واتش ای غلام راســـتی نه طالن شـــام نه جمشـــتن نی ور محالن

رقمش مهر کردن نویسا نه سرّپوش حرف قاصــــدیم قرار گرد نگوش

کارخانم سرّبی گوشم شی نهوش دلم جوشــیا آوردیــــم خـــــروش

زیــــــنم زلال بی نکرد فراموش پیالش ندست بی نوشام نوشانـوش

گــــــــدارا و جخت گاو گریزانن شاخۀ سرینان کمر ریزانــــــن

یک دانــــــه برج برق مدو و تاو میـرزای قلم زن آورد نحــــــساو

دوسته دعوای جم سفید خوانشن

باز نه ازل جا باز گردانـشن
 ***********************

درویش رضا بیامه

میرزام نروی شط غواصان شون شمع دان نروی شـط

دوچوگـان ودست طلای زّر صفت جارّ جاودان یـک گردی فرصـــــت

بارخانۀ باطن فرمــــان فرمانـم کورۀ لاجورد دمــــــدم دمـــانم

قلف قاپی عین واز کردن وشـم بازخواســت حــسین دعوا گردن دم

پادشام قوای قصـد قطۀ قطوئی فرمـان دار فتــح بگیــــــر بســـوئی

قالت سه دانه عراوه پوت کیش مگیـــرو دو سر مرغ نفــرق ویـش

نقاب پوش نقد غــلام حق جور شکافــــتن دّر نـــخرمــــن نــــــور

شاه پرّ دمان قصــاص هاندم ممـــــالو و بـــــال تــــوز تار طم

پادشام نیشت نبرج مخصل دانجام ثنــــای خاموشــــی تمــــامی تمــام

رضا باقی تند و دیدۀَ مجـنون

قوات بلورن و مضمون شون
***********************
دوریش کمر بیامه ای


شاهی نشانم

شهباز ششدانگ شاهی نشانم
تیر و تیرکمان کردن نشانم

 پی قصت فانی شمشیر مشانم
بنیامین شرط دادن بیانم

 شون گـــوره گاو و راس موانم
کمر بوانه ای بحـر خطه

و ناز خواجــام فتح نصرته

اول و آخر یار

***********************
درویش صیفور بیامه ای

نلای شاموه غـــلام آمـاوه نه لای شــــام وه

نــــــــــقـش اول روژها و لام وه حســاوش کـردن و خواجــــام وه

گاه گاه چون شمــال منزل برّم کرد گاه گاه نه دریــــا من ســّرم آورد

گاه گاه شیم نه برگ جامۀ عطاری گاه گاه دستم گرد وینۀ عیــــاری

گاه گاه نه کلـــــیس من و گدائــــی گاه گاه هام نه تخت وپادشــــاهی

گــاه گــــاه ستــــــــیزم برز بلـندن گاه گاه طوّری ون صیادان تندن

صیفور قوقوم بی من نه سر دیار

دلوه باز در بیـــم باز آمـــا و وار

***********************

 دوریش اجاق بیامه

اجاغ مخیزو

قاصدی نی سمت سرحد مخیزو
نه تشک تینش آفتاو مبیزو

پی شر آشوب گر دشت وریزو
پرشنگ مشانو پی ذات یکرنگ

 اقراش کردن باوریش او دنگ
سه ورق نسر وعدش ویردن

 لقای حق دین سرسریش کردن
نه جام جمشید ویانش آورد

 دو ذات نه سینش نیشت نه تخت شرط
گره ش کردوه بدن شکاوا

 قرار دا و حق آفتاب کرد آوا
سرّن نه جامش و هفت لو بندن

 هیچکس دام نسر فامش نه تندن
پرچین مندرن لنگرن قلاش

 دو جام نه جیحون شیو هانه جلاش
بناش هن و فوت فرار فانی

 شهادتی شبــخون کوه مزگانی
بیداغ باقی سیمین سر زرّ

 دو هــاچه دم نرم غـزای شوم شَر
هر نیش مدو پیم غـزا منمانو

 قضا گردانن کان کــمش کوه
ویطورن قرار سال سن من

 جمشت جیحون قلای هـــن من
اجاغ دمادم کوره تاو تند

رموزم قاتل بارخانه باطــن

اول و آخر یار

***********************

 دوریش ایمام بیامه ای

رهنـــــــــــــــــــــــــــما داریـــم
دوستان مزگانی رهنـــما داریم

شاطر چابک کارخـــــــانه یاریم
پشیوی دوران گـــــرد و غباریم

پنجــــم پنجره کار خانه خاصن
مــــودای برنده باقی شناسن

نعرته آخـــــــر شالپوشان دور
باز آورد نه وار نه سر شان گور

خــاصه غلامان کردشان آمین
باز آمـــــا و تخت دانه بنیامین

امامـــم برشیم نی طور دامه
آمـــــان نه میدان ازل سقامه
***********************


درویش براخاص بیامه
ذات نروی ستون میزانـم کردن ذات نروی ستون

نویسام نه قلم هفتـادهفت نمون دلم نیشت نجاه تخـت شرط شون

دله شرط شون نه مسـکن من غـــلام ازل نه چل تـــــن من

معناوست نه سر شوق اونمام فکرم کردوه شیم نه بحـر جام

خروش نه قاصدم جم مردانن زّر نمای خواجام شاه مردانن

براخاص شی نه سر چهارباغ یاران

ذات کوســوار پخش بی نه شـــاران
***********************

ئاوای بیامه ی گوران

ورزرد بیامه

ئاوای  بیامه گوران 

بیامه ی گوران